HÜRMET VE MİNNETLE…
Mefra Bilge DÖNMEZ
Bursa Osmangazi Kur’an Kursu Öğreticisi
Ömrünü ilme adayan ve ilme adanmış ömürlere rehber olan tüm hocalarımıza ithafen...
Onlar, peygamber varisliğine talip oldular.
İnsanlığa insanca yaşamayı öğretmek, akılları marifetullah, kalpleri muhabbetullah ile tenvir etmek için çıktılar bu kutlu yola...
Öyle ya, başka nasıl ihya olurdu şu zulmetli dünya...
“İman hayata hayattır” diye, iman ilmini anlattılar önce.
Allah'ı, peygamberini, kitabını tanıttılar tüm beşeriyete.
Kuraklaşmış yürekleri suya kandırdılar.
Taş kesilen kalpleri yumuşatıp, paslanmış kulakları hakikate açtılar.
Çünkü Kur’an’dı onların dillerinden dökülen esrarlı kelam ve Kuran’la bereketlendi genişledi zaman…
Bu hizmet asırları içine aldı. Tüm insanlık onlara minnettardı.
Rehberleri Kur’an oldu bu çetin yolda.
Sıradağlar da çıksa karşılarına, Hazreti Eyyûb gibi sabrettiler davaları uğruna.
Hazreti Yakub gibi hasretle geçse de ömürleri, hayatlarındaki tüm Yusuflardan, tüm sevdiklerinden ilim için, irfan için, insan için ayrı düştüler.
Ama bu yoldan dönmeyi hayallerinden bile geçirmediler.
“İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.” düsturuydu onların.
İnsanı yaşatmanın sırrını da en iyi onlar bildiler.
İman filizleri ektiler önce insanların kalplerine.
Hazreti İbrahim misali, mabetler inşa ettiler gönüllere.
Medeniyetler kurdular yeryüzünde...
Medeniyet Medine’den yayılmaya başlamıştı.
Sonra o en kutlu rehberin izinde ilerledi tüm ilim erbabı.
Önce Hicaz, Kufe, Şam, Basra, derken Maveraünnehir ve Orta Asya...
Ve nihayet, uzandıkları her iklime birer Endülüs mayaladılar.
Asırlar bir zaman şeridi, yaşananlar unutulmaz bir film gibiydi.
Zira Kelamullah’tı bu ilim ehline destanlar yazdıran inayet-i ilahi.
Onlar, imanları ve irfanlarıyla önce yürekleri sonra şehirleri fethettiler.
Ardından camiye döndü kiliseler.
Ruhları acıtan çanların yerini, tiryak misal ezan-ı muhammediler alıverdi.
Önceki isimleri ne olursa olsun; Ahmed, Mehmed, Aişe oldular birer birer.
O üstadların merhametle çiçeklenmiş yollarından geçenler.
Sonra bu kalp fatihlerinin rahle-i tedrisatında diz çöktüler.
Çünkü onların gayelerinde yürek seferleri vardı.
Hemen akabinde şanlı zaferler cihanı sardı.
Evet, yürekleri fethedenlerin zaferiydi yeryüzündeki tüm zaferler.
Gönül erleri ve mana ikliminin hocalarıydı, cihana boyun eğdiren padişahları, sultanları yetiştirenler.
Dalları cihanı kuşatan, gölgesinde her ırktan insanı şefkatle barındıran, o heybetli çınarın tohumunu toprağa eken, Şeyh Edebali’ydi.
Surlara Ulubatlı’nın adını kazıyan, “Mehmed”lerden birini Fatih yapansa Akşemseddin Hazretleriydi.
Beylikleri koca bir imparatorluğa, Konstantin’i İstanbul’a çeviren hep o gönül ve irfan erleriydi.
Onlarla dünyamıza huzur ve saadet geldi.
Zaman zaman unutsak da adlarını, anmasak da yaptıklarını.
İnsanlığa ve İslam’a hizmet davasına gönül veren nice erler, erenler vardı.
Yatağı kızgın çöl, yorganı sert kayalar olan, döktüğü teriyle kavrulmuş toprağı sulayan Bilal’ler vardı.
Açlıktan taş bağlarken karnına, vicdanı taş kesilenlerin inadına, infakıyla Karun’ları utandıran cömertler vardı.
Bulut misali yeryüzünü yıkayan, kavrulmuş sineleri suya kandıran bereketli baranlar vardı.
Nasırlı elleriyle taşıdığı dikenli çalılar altında, Rabb’ine dua dua yalvaran irfanlı analar vardı.
Kapkaranlık bir zulmet ürpertirken cihanı, yüreklerde iman ışığını yakan seydalar vardı.
Öğrencilerine, “Eğer bir gün derse gelmezsem siz cenazeme gelin.” diyen, hiçbir zaman vazifesini ihmal etmeyen fedakâr Hocalar vardı.
Talebelerinin ihtiyacı için gerektiğinde evini satan, yılmadan hizmete koşan fedai üstatlar vardı.
Tüm yeryüzünün mescit, bütün beşeriyetin sacid olması duasıyla inleyen pirler, erenler vardı.
Kanlarıyla toprağı sulayan, imanlarıyla İslam’ı yayan gaziler, şehitler vardı.
Onlarda melekleri bile hayran bırakan bir muhabbetullah ve kalplerinde aşk-ı Resulullah vardı.
Bugün rahmet ve minnetle anıyoruz hepsini.
Ve biliyoruz ki zamanları, mekânları ne olursa olsun, değil mi ki kalplerindeki sevda bir, gaye bir, inanç bir…
O hâlde hepsi insanlık için birer Musab b. Umeyr, Edebali ve Akşemseddin.
Bugün yine aynı inanç ve şuurla yürüyen, gecesini gündüz eyleyen, ahlaklı, imanlı, hayırlı nesiller yetiştirmeyi gaye-i hayal edinen kıymetli hocalarımız var yeryüzünde.
Körpe filizleri merhametle yetiştiren, hakikatleri kalplere naifçe zerkeden, Allah’ı ve Peygamberini sevdiren hocalarımız var dünyanın her yerinde.
Onlar, “Kolaylaştırın, zorlaştırmayın…” nebevi tavsiyesi üzerine hareket eden, şefkat kanatlarıyla ilmi susamışlara içiren, öğretmenin düsturunu Resul-i Zişan’dan öğrenen kıymetli hocalar, üstatlar.
Yeni Endülüsler inşa etmek, yeryüzüne medeniyeti, ilim ve irfanı yaymak, tüm beşeriyetin dertlerine derman olmak için yola çıkmış bu kutlu kafileyi şükranla selamlıyoruz.
İlay-ı kelimetullah sancağını devralarak bu kutlu hizmette azimle, inançla yol alan, tüm hocalarımıza en derin hürmetlerimizle teşekkürü bir borç biliyoruz. Allah sizlerden razı, iki cihanda da yar ve yardımcınız olsun. Yaptığınız hizmetler sonsuz saadetinize vesile olsun. Âmin...