DİN İSTİSMARININ ARKASINA GİZLENEN
TERÖR ÖRGÜTÜ

DİYANET İŞLERİ BAŞKANLIĞI YAYINLARI: 1471

Halk Kitapları: 322

Koordinasyon

Dini Yayınlar Genel Müdürlüğü

Derleyen

Din İşleri Yüksek Kurulu Başkanlığı

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Baskı

Epa-Mat Bas. Yay. Ltd. Şti.

İvedik OSB Ağaç İşleri Sanayi Sitesi

1357 Sokak No: 41

Yenimahalle/Ankara

Tel: 0312 394 48 63

4. Baskı, Ankara – Aralık 2019

Eser İnceleme Komisyon Kararı:

06.04.2018/55

ISBN: 978-975-19-6876-0

2019-06-Y-0003-1471

Sertifika No: 12930

© Diyanet İşleri Başkanlığı

İletişim

Dini Yayınlar Genel Müdürlüğü

Basılı Yayınlar Daire Başkanlığı

Üniversiteler Mah. Dumlupınar Bulvarı

No:147/A 06800 Çankaya/ANKARA

Tel: 0312 295 72 93 - 94

Faks: 0312 284 72 88

e-posta: diniyayinlar@diyanet.gov.tr

FETÖ, dış yüzüyle dinî bir hizmet faaliyeti gibi görünse de aslında gizli yüzü ile siyasî, ideolojik ve ekonomik hedefleri olan bir “menfaat şebekesi”, aynı zamanda 15 Temmuz’la birlikte hain karakteri gün yüzüne çıkmış olan bir “terör örgütü”dür.

15 Temmuz hain darbe girişimi, Allah’ın inayeti, idarecilerimizin dirayeti ve aziz milletimizin cesaretiyle bertaraf edilirken, tüm dünya din istismarının karanlık çehresiyle yüzleşmiştir. FETÖ, din kisvesi altında yalan ve hileyle yayılan, İslâm’ı maddî-manevî her anlamda çıkarlarına alet eden bir sömürü sistemidir. Devletimizin bekasını hedef alan, milletimizin inanç ve değer dünyasını hiçe sayan, dış mihrakların emelleri uğruna kendi halkı üzerine ateş açmaktan çekinmeyen bu asi topluluğun elebaşı, insanımızı Allah’ın dini ile aldatmıştır.

İslâm’ın inanç, ibadet ve ahlâk esaslarını tahrife yönelen FETÖ’nün yapısını ve söylemlerini ele alan bu çalışma, din istismarına karşı farkındalık oluşturmayı amaçlamaktadır. Zira bir ibret, metanet ve hamaset gecesi olan 15 Temmuz, üzerimizde derin izler bırakarak hepimize silkinme, kendine gelme ve muhasebe etme sorumluluğu yüklemektedir.

Din İstismarı Nedir?

“İstismar”, bir kimse ya da grubun iyi niyetini kötüye kullanmak, sömürmek anlamlarına gelir. “Din istismarı”, din sömürüsü yapmak, dine dair kavramlar ve değerler yoluyla insanları aldatarak maddî veya manevî çıkar elde etmek yani kendi menfaatleri için dini kullanmak demektir.

Tarih boyunca birçok kişi ve grup, dinin insanlar üzerindeki etkisinden faydalanarak çeşitli kazançlar elde etmeyi denemiş, din tüccarlığı yapmaktan çekinmemiştir. Bu kişi ve gruplar, kimi zaman ayet ve hadislerin anlamlarını çarpıtmış ve ilgili olmadıkları yerlerde kullanmış, kimi zaman da onları kendi art niyetlerine alet olacak şekilde yanlış yorumlayarak topluma anlatmıştır. Dini istismar edenlerin bir kısmı ise doğrudan dinin kendisini hedef almış ve insanların İslâm’a yönelmemesi için dinî kavramların içini boşaltmayı ve bu kavramları anlam kaybına uğratmayı bir yöntem olarak benimsemiştir.

Henüz Peygamberimiz hayattayken, Medine’de Mescid-i Nebevi’ye alternatif olarak bir mescit inşa edilmesi ve Müslümanlar arasında ayrımcılık oluşturulması, din istismarının tipik örneklerinden biridir. “Mescid-i Dırâr” olarak adlandırılan bu yapı, Kur’an’da şöyle anlatılır: “Bir de zararlı faaliyetlerde bulunmak, küfre yardım etmek, müminler arasına ayrılık sokmak için ve öteden beri Allah ve Resûlüne karşı savaşanlara üs olsun diye bir mescit yapanlar vardır. Bunlar, “Bizim iyilikten başka hiçbir kastımız yok” diye de mutlaka yemin ederler. Ama Allah şahitlik eder ki bunlar mutlaka yalancıdırlar.”[1] Allah Teâlâ, “Onun içinde asla namaz kılma!” diye Peygamberimizi uyarmış, Müslümanlar arasında bölücülüğe yol açan bu olayı, kıyamete kadar her zaman ortaya çıkabilecek olan istismar ve fitne hareketlerine karşı uyanık olmamız gerektiği konusunda bizlere örnek olarak anlatmıştır. Peygamberimizin bu mescidi inşa edenlere karşı verdiği sert tepki, günümüzde din istismarına yeltenenlere karşı nasıl davranmamız gerektiğini bize göstermektedir.

İslâm tarihinde din istismarı üzerinden kurulan yapılar “nifak” kavramı ve “münafık” karakteri şeklinde ortaya çıkmıştır. Nifak hareketlerinin öncüsü olarak bilinen Abdullah b. Übeyy b. Selül ve çevresinde öbeklenen münafıklar, Medine’nin Hz. Peygamber’e bağlılığını bitirmek ve yönetimi ele geçirmek adına sinsi planlar yapmışlardır. Görünüşleri, kıyafetleri, oturuşları, kalkışları, ibadetleri, sözleri ve davranışlarıyla mümin gibi davranan münafıklar, ulaşmak istedikleri nihai hedef uğruna hile, yalan, iftira, ihanet, ikiyüzlülük, devlete ait bilgileri düşmana sızdırma ve düşmanla iş birliğine girme gibi her türlü yöntemi uygulamıştır. Hz. Peygamber’i öldürmeyi dahi göze alan, kendi üzerinde yaşadığı toprağı pazarlık konusu eden, gerektiğinde de elini kana bulamaktan çekinmeyen nifak hareketleri, sadece siyasi parçalanmayı değil, aynı zamanda inanç, ibadet ve ahlâk alanında yozlaşmayı da hedeflemişlerdir.

[1] Tevbe, 9/107.

Yıllardır kendilerini muhabbet fedaileri olarak tanıtan münafıkların aslında birer husumet fedaisi olduğu artık hepimizin bildiği bir gerçektir.

Müslüman toplumlarda meşru devlet düzenini ve yöneticilerini hedef alarak birlik ve beraberliği sarsan silahlı kalkışma hareketleri Peygamberimizden sonra da tarih boyunca var olagelmiştir. İsyankârlık (bağy) ve anarşi (kuttâu’t-tarik) gibi ifadelerle tanımlanan bu tür yapıların, dine aykırı ve gayrimeşru olduğu açıktır.

Karanlık emellerine ulaşmak için her türlü yolu mübah gören, insanların dinî duygu ve heyecanlarını istismar eden, milletimizin zekâtını, sadakasını, kurbanını çalan, evladını elinden alan, dinimizin temel değerlerini ve kavramlarını tahrif eden bir örgüt, asla dinî cemaat olarak nitelendirilemez.

Unutulmamalıdır ki sadece Kur’an’ı değil, hadis rivayetlerini, ashab-ı kiramın ve tarihî şahsiyetlerin hayatlarından örnekleri, İslâmî değer ve kavramları istismar eden fırsatçılar dün olduğu gibi bugün de karşımızdadır. Değişik isimler, yayınlar ve söylemlerle İslâm’ı anlatıyor gibi görünen birçok kişi ve grup aslında şahsi çıkarlarına hizmet etmektedir. Dine davet ettiklerini iddia eden bu sahtekârlar, aslında Müslümanların saf ve temiz duygularını sömürmektedir. İslâm’ın temel kaynaklarına ters düşen, akla ve mantığa aykırı asılsız safsatalarla, hikâyelerle, rüyalarla, sahte sevap vaatleriyle vatandaşlarımızı aldatmakta, paralarını, evlatlarını, zamanlarını, hatta hayatlarını çalmaktadır.

Din istismarı konusu, bugün İslâm ümmetinin birlik ve beraberliğini tehdit eden ciddi bir güvenlik meselesine de dönüşmüştür. Dinî olduklarını ve İslâm’ı temsil ettiklerini iddia ederek bozgunculuk yapan, kan döken FETÖ, DEAŞ, el-Kaide, Boko Haram gibi terör örgütleri, en büyük zararı Müslüman toplumlara, birlik ve beraberliğimize, geleceğimize ve gençlerimize vermektedir.

FETÖ, Dinî Bir Cemaat mi?

FETÖ, dış yüzüyle dinî bir hizmet faaliyeti gibi görünse de aslında gizli yüzü ile siyasî, ideolojik ve ekonomik hedefleri olan bir “menfaat şebekesi”, aynı zamanda 15 Temmuz’la birlikte hain karakteri gün yüzüne çıkmış olan bir “terör örgütü”dür.

FETÖ, din kardeşliği esasına dayanılarak oluşturulan iyi niyetli bir hareket olmadığı gibi, İslâm’ın öğrenilmesi, anlaşılması ve yaşanması için gayret gösterip Müslümanların birlik ve beraberliğine yatırım yapan dinî bir cemaat de değildir. Karanlık emellerine ulaşmak için her türlü yolu mübah gören, insanların dinî duygu ve heyecanlarını istismar eden, milletimizin zekâtını, sadakasını, kurbanını çalan, evladını elinden alan, dinimizin temel değerlerini ve kavramlarını tahrif eden bir örgüt, asla dinî cemaat olarak nitelendirilemez. Nitekim yıllardır kendilerini muhabbet fedaileri olarak tanıtsalar da aslında birer husumet fedaisi oldukları artık hepimizin bildiği bir gerçektir.

Dinî cemaat ruhunun tamamen dışında hareket eden FETÖ mensupları, karanlık liderleri Fetullah Gülen’i ve hareketini kutsanmış kabul ederler. İddialarına göre, insanlığı kurtarabilecek yegâne grup, “Altın Nesil” ya da “İkinci Kutsîler” olarak adlandırdıkları zihinleri esir alınmış ve tek tipleştirilmiş gençlerden oluşmaktadır. Bu yüzden de kendilerini nihai amaca götüren her yolu meşru sayarlar. Soru çalma ve kopya verme, rüşvet, iltimas, iftira, görevden alma, hapse atma, ortadan kaldırma, dinleme, şantaj, fişleme ve karalama gibi hukuka ve ahlâka sığmayan birçok uygulamayı gözlerini kırpmadan yerine getirmeleri, dinî bir cemaat olmadıklarının açık göstergesidir.

FETÖ, dünyanın sonu yaklaştıkça kötülüklerin çoğaldığına ve bunların düzeltilmesi için kendilerine özel bir vazife verildiğine inanan, gizli amaçları için örtülü biçimde yapılanan bir terör örgütüdür. Örgütün Türkiye’deki amacı, devletin tüm kurumlarına ve özellikle yüksek bürokrasi, adalet mekanizması, polis teşkilatı ve askeriyeye sızarak, belli bir süre sonunda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni ele geçirmektir.

Aslında bu örgüt, kendine özgü ve yeni bir oluşum da değildir. Geçmişten günümüze dünyanın farklı bölgelerinde FETÖ benzeri yapılanmalar bulunmaktadır. Bunların hiyerarşik yapıları ve dış mihraklar tarafından korunup beslenmeleri ise ortak bir özellik olarak dikkat çekicidir.

Menfaatleri uğruna mukaddesatımızı çiğnemeye kalkışanlar, iman ve vatan aşkıyla dolu yürekler karşısında rezil ve perişan olmaya mahkûmdur.

FETÖ Elebaşı Bir Hocaefendi Olabilir mi?

FETÖ elebaşı, bir düşünür ve âlim olmayıp, küresel güçlerce desteklenmiş bir projenin parçasıdır. Aklını ve emeğini şer odaklarının hizmetine sunmuş olan bu meczup, önceleri vaiz kimliğiyle örgüt mensuplarının dinî duygu ve düşüncelerini yönetme imkânı elde etmiş, böyle değerli bir görev ve statüyü istismardan çekinmemiştir. Her ne kadar ayet ve hadis okusa da, İslâmî geleneğin klasiklerinden alıntılarla konuşsa da esasen hain bir elebaşı olan Gülen, bir din âlimi olarak nitelenemez; bir hocaefendi olarak asla görülemez. Çünkü bir İslâm âlimi her şeyden önce dini yalnızca Allah’a has kılarak, samimi niyetlerle topluma örnek ve önder olur. İslâm’ın “kebâir” yani büyük günahlar içinde gördüğü yalan, aldatma, hile, kumpas, ikiyüzlülük ve benzeri gayriahlâkî tutum ve davranışlara yaklaşmaz. İslâm’ın şiarına, inanç esaslarına, ibadet erkânına yönelik müdahale ve suistimali kabul edemez.

Oysa terörün elebaşı, bu portrenin dışındadır. Büyüklenme, güç tutkusu, tevazu ile maskelenmiş kibir, seçilmişlik duygusu, kendini mükemmel ve her şeye kadir görme gibi hastalıklara sahip bir şahsiyettir. Olaylara mucizevi çözümler getirebileceğine inanmakta, menfaati için türlü maskeler takmaktan çekinmemekte, çevresindekilerden adanmışlık ve sınırsız fedakârlık beklemekte, kontrol altında tutmaya çalıştığı grup üyelerini düşünce ve duygu bakımından dış dünyadan soyutlamaktadır.

Elebaşının konuşmalarında ve yazılarında yoğun bir din anlatımı hâkimdir. Fakat o, bu din dilini örgüt lehine istismar aracı olarak kullanmıştır. Sırlı ve gizemli söylemlerini dinî motiflerle perdelemiş, görünüşte hürmetkâr ama pratikte reddedici bir metotla ayet ve hadisleri istismar etmiştir. Normalde herhangi bir dinî grup liderinin kendi bilgi, rüya ve keşiflerine değil, ümmetin ortak aklına ve değerlerine güvenmesi gerekir. Oysa FETÖ elebaşı, mensuplarının İslâm dini hakkında, başta Kur’an olmak üzere sahih kaynaklardan bilgi sahibi olmalarını büyük ölçüde engellemiş, İlahiyat camiasıyla, dinî cemaat ve tarikatlarla bağlantılarını kesmiş, bağımsız görüşlere ve sorgulayıcı bir zihne sahip olanları örgütten ihraç etmiştir.

FETÖ Nasıl Bir Zeminde Doğdu?

FETÖ ve benzeri örgütlerin İslâm ülkelerinde ortaya çıkışını hazırlayan birtakım sebepler vardır. Bunların başında belirli dönemlerde dinî yaşantının baskı altına alınması ve din eğitiminin kesintiye uğratılması gelir. Toplumda sağlıklı, dengeli ve şeffaf bir din eğitimi verilmediğinde manevi ihtiyaçlarını gideremeyen ve dinî bilgi eksikliği yaşayan insanlar, istismara açık hâle gelmektedir.

Ülkemizde de bilhassa dinimizi sağlam ve köklü kaynaklardan öğreten İmam-Hatip Liselerine ve İlahiyat Fakültelerine yönelik olumsuz uygulamalar, çocuklarına din ve ahlâk eğitimi vermek isteyen kesimleri FETÖ benzeri yapılanmalara yönlendirmiştir. İslâm’ın inanç, ibadet ve ahlâk esasları Kur’an ve Sünnet ışığında bir bütün olarak öğretilmeyince, sahte dinî kimliklerin ortaya çıkması kaçınılmazdır. Ehl-i Sünnet’in sade, dengeli, hikmet ve istikamet yüklü yaklaşımı genç nesillere aktarılamayınca, kendilerini peygamber veya mehdi ilan eden şarlatanların piyasaya çıkması kolaylaşır.

Kur’an ve Sünnet ışığında sağlıklı, dengeli ve şeffaf bir din eğitimi engellendiğinde, manevi ihtiyaçlarını gideremeyen ve dinî bilgi eksiği olan insanlar, istismara açık hâle gelmektedir.

Nitekim FETÖ de bu kısıtlamalar ve yetersizlikler dönemini fırsat bilmiş, özel eğitim kurumları ve sivil toplum kuruluşları açarak din eğitimini ticari bir sömürü aracı hâline getirmiştir. Dinî görünümlü eğitim faaliyetlerini bir güç ve çıkar ağına dönüştürerek dünyevî, siyasî ve ekonomik bir yapı oluşturmak, böylece her türlü gizli ve kirli ilişkilerini perdelemek affedilemez bir suçtur. FETÖ, sadece ülkemizde değil, uzun yıllar din yasağının bulunduğu ve sömürgeciliğin kol gezdiği Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinde ve Afrika ülkelerinde de bu yolla yayılmış ve nüfuz kazanmıştır.

Diğer yandan dinî hassasiyetlere sahip insanların yıllarca kamu kurumlarından ve idarî kadrolardan uzak tutulmaları, FETÖ’nün her türlü hile ve düzenle kendi kadrolarını devlet kurumlarına sızdırmasına zemin teşkil etmiştir.

Yüzyıllar boyunca topraklarımızda oluşan ve dinî hayatımızı ayakta tutan Anadolu irfanına sahip çıkalım. İslâm’ın erdemlerini, manevi derinliğini öne çıkaralım. Birlik ve beraberliğimizden, kardeşliğimizden ödün vermeyelim.

FETÖ’nün Nasıl Bir
Yapılanması Var?

Fetullahçı Terör Örgütünün teşkilat yapısı iki bölümden oluşmaktadır. Bu bölünmüş yapının amacı, iyi niyetli insanların örgütün arka planındaki karanlık dünya yerine, ön yüzündeki masum görüntüye aldanmalarını sağlamaktır.

“Açık yapılanma”, okullar, dershaneler, kreşler, dernekler, meslek kuruluşları, uluslararası ve yerel ticarî işletmeler, basın-yayın ve medya organları gibi görünürde legal yapılardan oluşur. Bu yapılarda örgüt “Hizmet Hareketi” olarak, ihanetin lideri ise “kanaat önderi” olarak anılır. Örgütün topluma açık yüzü, elebaşının öğretileriyle zehirlenmiş kadrolar yetiştirmek ve insan gücü sağlamak için çalışır. Öncelikli amaçları ise cebren ve hileyle, şantaj ve montajla ya da manevî baskılarla vatandaşımızın parasını sömürmektir.

“Gizli yapılanma” ise, son derece katı ve mafya benzeri bir hiyerarşiye sahip olup, sır, gizem, adanmışlık, karizmatik kişilik gösterisi ve takiyye üzerine inşa edilmiştir. Sivil bürokrasi, akademi, yargı, kolluk kuvvetleri ve ordu, bu gizli şebekenin kapsadığı farklı alanlardır. İç içe geçmiş halkalar şeklinde planlanan bu Bâtınî örgütlenme modelinde, merkezde FETÖ elebaşı yer alır ve kendisini “Kâinat İmamı” olarak konumlandırır.

Yukarıdan aşağıya katmanlar halinde örgütlenen FETÖ, örgüt elemanlarından bazılarının deşifre olması ihtimaline karşılık birbirine bağlı yatay zincir şeklinde ayrı bir ağ daha kurmuş, her biri üçer beşer kişilik sözde abla veya abilerle birbirine bağlanan bu yapılar, gençleri, çocukları ve hayırseverleri adeta bir ahtapot gibi kuşatmıştır.

Gizli yapılanma, mensuplarına kod adları kullanarak kimliklerini gizlemelerini emretmiş ve olduklarından farklı görünmelerini sağlamıştır. Örgüt içerisinde “tedbir” adı verilen bu ilke ve “her yerde olmalıyız” hedefi, başta devlet kurumları olmak üzere sivil topluma, sanat, edebiyat ve spor camiasına sızmalarını kolaylaştırmıştır. Örgütün topluma tamamen kapalı olan ve büyük bir gizlilik içinde çalışan militan kadrolarının amacı, paralel bir devlet yapılanması oluşturarak ülkeyi ele geçirmek ve dış güçlerin güdümüne teslim etmektir.

FETÖ’nün En Temel Özellikleri Neler?

Dinî alanda gizli faaliyet gösteren, denetime kapalı olan ve özellikle malî kaynakları şeffaf olmayan yapıların, her türlü şaibe ve karanlık ilişkiyi içinde barındıracağı muhakkaktır. FETÖ’nün aşağıda sıralanan temel özellikleri de onun hiçbir şekilde saygın ve güvenilir bir zemine sahip olmadığını göstermektedir:

a) Örgütün açık ve gizli katmanları, kendi içlerinde “hücre oluşumlarından” meydana gelir. Bunlar arasındaki iletişim, “imam, abi, abla” gibi sempatik ve halk arasında masum isimlendirmelerle anılan hücre görevlileri aracılığı ile sağlanmıştır. Hücre bağlantılarını gerçekleştiren görevliler, mensuplarını “cennet ehli”, “şefkat tokadı” gibi söylemlerle motive ederken ayrıca, “suç ortaklığı” ile mensuplarının örgüte bağımlılıkları sağlanmıştır.

b) Örgüt mensuplarının, kendilerine verilen talimatları sorgulamaksızın ve sonuçlarını düşünmeksizin yerine getirmeleri esastır. Örgüt, din yolunda hedef saptırarak Allah’a yöneltilmesi gereken “itaat ve teslimiyeti” ihanet şebekesinin liderine yönlendirmiştir.

Hain elebaşının hatadan uzak ve sorgulanamaz olduğu iddiası yıllarca müntesipleri arasında yayılmıştır. Hâlbuki Peygamber dışında bir kimseyi masum ve korunmuş kabul etmek, aslında elebaşına sorgusuz sualsiz bağlanmayı sağlamak için üretilen bir oyundur.

c) Bu hususta hain FETÖ liderinin beklentisi son derece çarpıcıdır:

“Sadakat maddî-manevî füyûzât hislerinden fedakârlıkta bulunmak demektir. Bu da “neden, niçin?” demeden gösterilen hedefe yürümeyi gerektirir. “Neden?” diye sormak sadakat ruhunu zedeler. Bu çerçevede sadık iseniz:

1. Arzunuz ve görüşünüz sorulursa, anlatırsınız. Yoksa teslim olursunuz.

2. Hedefe yürürken, cenneti gösterip de “İşte cennet, girin” deseler, “Hayır, görüşmem lazım” demelisiniz.

3. “Şu noktaya gelirsen cehennemden kurtulacaksın” dediklerinde de, “Cehennemden kurtulmak büyük bir şeydir ama yine görüşmem lazım” karşılığını vermelisiniz.”[2]

FETÖ, böylesine mutlak bir itaati sağlamak için mensupları üzerinde her basamakta farklı maddî ve manevî baskılar oluşturmuştur. Her bir üye, konumu gereği sahip olduğu bilgi, birikim ve yeteneklerini örgütün menfaatleri için seferber ederken bir kısmı adanmış, bir kısmı kandırılmış, bir kısmı ise programlanmış yüz binlerce insandan büyük bir emek ve enerji akışı sağlanmıştır.

d) Örgüt içerisinde “liderin masumiyeti” fikri yaygın olup, hain elebaşının hatadan münezzeh ve sorgulanamaz olduğu iddiası yıllarca müntesipler arasında yayılmıştır. Hâlbuki yüce dinimize göre, peygamberler dışında hiç kimsenin “ismet” yani günahtan korunmuşluk niteliği yoktur. Peygamber dışında bir kimseyi hatadan arınmış ve masum kabul etmek, aslında ona sorgusuz sualsiz bağlanmayı sağlamak için üretilen bir oyundur. İslâm’ın özgürleştirici yanını yok ederek kula kulluğu öneren; insanları şuursuz, ferasetsiz, basiretsiz, kör ve sağır birer varlığa dönüştüren masumiyet/günahsızlık iddiasının İslâm’la uzaktan yakından ilgisi yoktur.

e) FETÖ yapısının kilit noktalarından olan “ışık evleri”, kapıları bütün Müslümanlara açık olmayan sansürlü mekânlardır. Gençleri cami bütünlüğünden kopararak bu evlerde toplayan örgüt, İslâm’ın “alenî davet”e dayalı yapısını hiçe saymıştır. Oysa Sevgili Peygamberimizin hayatında Mekke dönemi tebliğ dönemidir, açık ve alenî olmuştur. Mekke dönemini gizliliğin, illegalliğin ve takiyyenin meşruiyet kaynağı olarak gösterip bunun üzerine bir İslâmî tebliğ metodu geliştirilemez.

Kaldı ki, Hz. Peygamber (s.a.s), gizlilik içinde hareket etmek zorunda kaldığı kısa dönem de dâhil olmak üzere daima kendisinden emin olunandır; asla yalan ve aldatma üzere bir taktik geliştirerek dini tebliğ etmemiştir. İnsanlara haksızlık ve zulümde bulunmamış, kimsenin hakkını gasp ederek himmet toplamamıştır. Aksine sömürüye, haksızlığa ve hukuksuzluğa karşı durarak her zaman mazlum ve mağdurun yanında yer almıştır. Gizliliğe dayanan bir yapı, medreseleri ve dergâhlarıyla dileyen herkesi bağrına basan Anadolu ilim ve irfan geleneğimizle de taban tabana zıttır.

f) Örgütü Ehl-i Sünnet’in ana gövdesinden ayıran en önemli sapma, “olduğundan farklı görünme” yani “takiyye” davranışlarına pervasızca izin vermesidir. FETÖ mensuplarının gayrimeşru adımlar atarken uyguladıkları temel taktiklerinden biri olan takiyye, “hedefe götüren her yol mübahtır” düşüncesinden beslenmektedir. Bunun doğal sonucu, yalan, ikiyüzlülük, riya, inandığından farklı konuşma ve yaşama gibi birçok ahlâk dışı tavra onay vermeleridir. Gerçek niyetlerini sürekli gizleyen örgüt elemanları, gayelerine ulaşmak için her türlü sınırı ihlâl etmekten çekinmemiş, “Harp, hiledir.”[3] hadisini istismar ederek kendilerine sözde dayanak yapmıştır.

Hâlbuki Şia tarafından benimsenen ve uygulanan takiyye prensibi, Ehl-i Sünnet’e göre, can korkusu yaşatan hayatî tehditler dışında mutlak olarak yasaklanmıştır. Savaşta hile yapmaya dair ruhsat ise düşmana karşı geçerlidir. Yoksa Müslümanların birbirlerine karşı yalan ve hilesi asla caiz değildir. Hz. Peygamber’in ifadesi açıktır: “Bizi aldatan, bizden değildir.”[4]

g) Örgüt, tevazu maskesi altında kibir yüklü olan liderlerinin etkisiyle, kendileri dışındaki bütün Müslümanları, dinî grupları, cemaatleri dışlayan ve aşağılayan bir yapıya sahiptir. Liderin her yaptığında bir “hikmet” ve “ilâhî bir onay” olduğu kanaati bu menfur yapının içinde öylesine köklüdür ki, hain liderin şahsı üzerinde oluşan bu kutsama çabası, kolektif bir kibre dönüşmüştür. Örgüt mensupları kendilerine bağlı olanları halis mümin, onların dışındakileri en iyimser ihtimalle ‘müellefe-i kulûb’ olarak görmekte ve “müminlerin bir tarağın dişleri gibi eşit olduğu” ilkesini alenen çiğnemektedir.

[2] Fasıldan Fasıla 1, Nil Yayınları, İzmir 1995, s. 180.

[3] Buhârî, Cihad, 157.

[4] Müslim, İman, 164.

Örgüt, kendileri dışındaki bütün Müslümanları, dinî grupları, cemaatleri dışlayan ve aşağılayan bir yapıya sahiptir. Liderin her yaptığında bir “hikmet” ve “ilâhî bir onay” olduğu kanaati bu menfur yapının içinde öylesine köklüdür ki, kibirli adımlar “müminlerin bir tarağın dişleri gibi eşit olduğu” ilkesini alenen çiğnemiştir.

FETÖ lideri şöyle demektedir: “Buradaki iltifatın içine, ahir zamanda yaşayan, Allah’a iman etmiş hemen her müminin girdiğini de söyleyemeyiz. Ancak Efendimizin on dört asırdan bu yana gelen bütün cemaatleri aşarak, ahir zamanda dine sahip çıkan bir cemaate hususî iltifat göstermesi, takdir edersiniz ki, onlardaki bir kısım hususî “vasıflara” binaendir… Bir cemaat, böyle ehemmiyetli bir meselenin altına girmiş ve bunu yapıyorsa, elhak Efendimiz, kendisine layık kadirşinaslığı gösterecek ve bu cemaate kendi asrından elini uzatacak ve onlara “Selâm olsun!” diyecektir.”[5]

h) Örgüt, kendisine bağlı her bireyin kişisel kararlarını, ailevî ilişkilerini, çocuklarının eğitimlerini, maddî yatırımlarını kısacası bütünüyle “kamusal ve özel varlığını” kontrol altında tutmaya çalışır. Baskı, sevgi sunumu, hipnoz, inkâr, kafa karıştırma, toplumdan soyutlama gibi yöntemlerle beyinlerini yıkar. Gruba uyumlu olma, lidere kayıtsız şartsız bağlılık gösterme, yeni ve farklı fikirlerden uzak durma, örgüt dışındaki Müslümanları değersiz görme gibi tutumları onlara aşılar.

[5] Zihin Harmanı-Prizma 7, s. 81-85.

Örgüt içinde hapsolan gençler için “aileleri” âdeta bir rakip hatta düşman olarak gösterilmiş, akrabalarıyla bağları kesilmiş, emir-komuta zinciri içinde evlendirilmeleri sağlanmıştır.

i) FETÖ, genç yaşlardan itibaren mensuplarının kimliklerini bastırmakta, “vahdet ve aidiyet” duygularını yok etmektedir. Dinî eğitim almaları için aileleri tarafından örgütün okullarına verilen gençler, önce ailelerine ve akrabalarına, sonra kendi ülke ve toplumlarına ve nihayet İslâm ümmetine ait olma inancını ve bilincini kaybetmiştir. En önemli aidiyetlerinden kopartılan bu gençler, yapılan telkinler sonucunda sırf örgüt liderinin isteklerini yerine getirmeye programlanmış emir kulları hâline gelmişlerdir. Örgüt içinde hapsolan gençler için “aileleri” âdeta bir rakip hatta düşman olarak gösterilmiş, akrabalarıyla bağları kesilmiş, emir-komuta zinciri içinde evlendirilmeleri sağlanmıştır.

Nitekim terör örgütü lideri bir vaazında: “Allah ve Resulullah’a inanan mümin, karşısına çıkan babası, karşısına çıkan kardeşi, amcası, dayısı, akrabası dahi olsa rahatlıkla onları aşmasını bilecektir!” dedikten sonra müşrik ve kâfirlere karşı tavırdan söz eden Mücadele suresinin 22. âyet-i kerimesini istismar ederek şu mesajı vermiştir: “Bu dava uğruna babanı, ananı, kardeşini bile dinlemeyeceksin!”[6]

[6] 09.09.1977, Sultanahmet V. 2.

FETÖ Kimleri ve
Neleri İstismar Etti?

İslâm’da davet, Allah’a ve Peygamberimizin kutlu yoluna yapılır. Allah’ın adını ve dinî motifleri kullanarak menfaat ilişkileri kurmak, dine yapılan en büyük saygısızlıktır. Din istismarı, kavramları kirleten, değerleri yıpratan, Müslümanları kandıran ve her anlamda sömüren bir olgudur. İslâm’a göre, hiç kimse aklını, iradesini ve bağımsızlığını bir başkasına kayıtsız şartsız teslim edemez. Maddî imkânlarını, gücünü, makamını, zamanını ve emeğini Allah’ın rızası dışında kişilerin ve grupların çıkarı için harcayamaz.

FETÖ, bütün bu ilkelerin aksine hareket ederek, tarihte görülebilecek en büyük örgütlü din istismarlarından birini gerçekleştirmiştir. Örgütün istismar ettiği değer ve kavramları şöyle sıralamak mümkündür:

a. FETÖ, Allah Teâlâ’nın ismini, sıfatlarını ve ayetlerini istismar etmiştir.

Örgüt mensupları, liderlerinin Allah Teâlâ ile doğrudan konuştuğuna inanmakta ve bu sebeple onun sözlerini bütün insanların sözlerinden üstün tutmaktadır. Örgütün elebaşı, 07.04.1991 tarihinde Kartal’da yaptığı bir vaazında biatten bahsederken Allah’ın kudretini açıkça şöyle istismar etmektedir: “Elimi elime koydum, şunu benim arkadaşlarımın eli say ya Resulallah dedim. O eli tutanlar Allah’ın elini tutmuş sayılırlar. Bu cemaat Allah’ın elini tutmaya niyet etmiş gibidir.”

Allah Teâlâ’ya sözde yakınlığını anlattığı edep ve ahlâktan yoksun sözlerden biri şöyledir: “Arş ve Kürsî hakkında istifhama müstenid herhangi bir soru sorulmadıkça konuşmamayı tercih ederim. Zira bunları Rabbimin namusu gibi telakki ediyorum. Çok mahrem bir yakınımın iç çamaşırlarından nasıl bahsetmiyorsam, Arş ve Kürsî’den de bahsetmek istemem.”[7]

Kur’an-ı Kerim’de, “O aldatıcı (şeytan) da Allah ile sizi aldatmasın.”[8] buyrulduğu ve Allah’ın adını kullanarak insanları aldatabilecek yapılara dikkat çekildiği burada hatırlanmalıdır. Kur’an’a göre, Allah, seçtiği peygamberine, Hz. Meryem’e, Hz. Musa’nın annesine ve Havârîlere vahiy veya ilham yoluyla mesajlar vermiştir.[9] Yüce Allah’ın, peygamberler ve adı geçenler dışındaki insanlarla konuşması vaki ve mümkün değildir.

b. FETÖ, Kur’an-ı Kerim’in ayet ve hükümlerini istismar etmiştir.

Örgütün meczup elebaşı, 03.06.1990 tarihinde Erzurum’da yaptığı bir vaazında güya heyecanlanıp Kur’an’ı cemaatin üzerine fırlatmış ve bu esnada da “Kur’an’a sahip çıkın! Resulullah’a sahip çıkın!” diye bağırmıştır.

31.03.1991 tarihinde Pendik’te verdiği “Kutsilerin Ufku” konulu vaazında, bu kutsilerin Peygamberimiz ve ashabı olduğunu ifade ettikten sonra “ikinci kutsiler” diye bir gruptan bahsetmiş ve onların ahir zamanda geleceğini dile getirmiştir. “Kutsiler” sözüyle kendi müntesiplerini yüceltmekte ve kutsilerin Allah’ın şahitleri olduklarına dair şu ayeti sözde delil olarak göstermektedir: “İnkâr edenler, “Sen peygamber değilsin” diyorlar. De ki: “Benimle sizin aranızda şahit olarak Allah ve bir de yanında kitap (Kur’an) bilgisi bulunanlar yeter.”[10]

Terör elebaşı, Hz. Meryem’e gelen ruhun Hz. Muhammed olduğunu söyleyecek kadar tahrifte ileri gitmektedir. Meryem suresinin 17. ayetinde “Meryem (ibadetle meşgul olmak için) kendini ailesinden ve diğer insanlardan tecrit etmişti. Biz ona ruhumuzu (vahiy meleğimizi) gönderdik. Ruh ona eli yüzü düzgün bir erkek kılığında göründü.” buyrulmaktadır.

Hain yapının lideri, bu ayeti şöyle istismar etmektedir: “Acaba ne idi bu ruh? Hemen büyük çoğunluğu itibariyle bütün tefsirler, ayet-i kerimede, “Ruhumuzu gönderdik” diye belirtilen ruhun Cebrail olduğunu ifade etmektedirler. Ne var ki burada Kur’an “ruh” tabirini kullanıyor; ruhun tayininde ise ihtilaf vardır. İhtimalin sınırları ise ihtilafın çerçevesini aşkındır; hatta Efendimizin ruhunu içine alacak kadar da geniştir. Evet, bu da muhtemeldir; zira Hz. Meryem çok afife ve nezihe bir kadındı. Bu itibarla da gözlerinin içine başka bir hayal girmemişti ve girmemeliydi de. Ona sadece kendisine helal olan biri bakmalıydı. O da olsa olsa Efendimiz olabilirdi; zira o bir münasebetle Hz. Meryem’in kendisiyle nikâhlandığına işaret buyuruyordu. Bu açıdan da Ruh’un Efendimizin ruhu olabileceği de ihtimal dâhilindedir.”[11]

Oysa İslâm âlimleri ayette geçen “ruh” kelimesini Cebrail olarak tefsir etmişlerdir. Nitekim Âl-i İmran suresinin 45. ayeti bu kavramı açıklamakta ve gelen meleğin Hz. İsa’yı müjdeleyen melek yani Cebrail olduğunu ifade etmektedir. Hz. İsa’nın babasız dünyaya geldiği Kur’an’ın açık ayetleriyle herkesin bildiği bir gerçektir.

c. FETÖ, Peygamberimizin hadislerini ve manevî şahsiyetini istismar etmiştir.

Müslümanların Peygamber aşkını istismar eden ve Allah Resûlü’nün otoritesini kullanmaya yeltenen din simsarı elebaşı, vaazlarında sık sık Hz. Peygamber’in İzmir’e geldiğini ve cemaatin arasında dolaşarak onları teftiş ettiğini söylemektedir.

Mesela 09.07.1979 tarihli vaazında şöyle demektedir: “Yüz kere var ki, kalbi aydın ve içi duru kimselerin âlem-i menamında (uyku aleminde), belki de bazılarının yakazasında (uyanıkken) “Ben İzmir’e gidiyorum, oradaki havaya bakacağım.” dediğini duydular Kâinatın Fahrının. “Anadolu’da bana ihtiyaç var, gezmeye çıktım” dediğini duydular Fahr-i Kâinat Efendimizin. Sizin camilerinize geliyor. Seccadelere yüzünü yere koyan gençlerinize bakıyor. Yaşlılarınızın aşk heyecanını yokluyor. Cemaatinin kıvama gelip gelmediğine bakıyor.”

Hz. Peygamber ile sürekli görüştüğünü, istişarelerde bulunduğunu ve ondan emir aldığını iddia eden FETÖ elebaşı, hadis diye uydurulan rivayetleri vaazlarında kullanmayı da ihmal etmemiştir. Bu vicdansız din taciri, “Allah benimle konuştu: ‘Doğru, ben kâinatı Muhammed’in hatırına yarattım; ama senin hatırına devam ettiriyorum…’ buyurdu” diyecek kadar ileri gitmektedir.

Peygamber istismarının en çarpıcı misali ise, örgütün televizyonunda yayınlanan Şefkat Tepe adlı dizide Hz. Peygamber’in bir ışık huzmesi şeklinde kamyon kasasına bindirilmesidir. Dinimize göre hangi amaçla olursa olsun, Hz. Peygamber’i tasvir eden resim ve minyatürler yapmak, onu temsil etmek caiz değildir. Böyle bir görüntü, hem hukukî olarak suç hem de ahlâkî olarak ciddi bir ihlaldir.

[7] Fasıldan Fasıla 1, Nil Yayınları, İzmir 1995, s. 45.

[8] Lokman, 31/33.

[9] Âl-i İmran, 3/42-54; Mâide, 5/111; Tâhâ, 20/37-39; Şûrâ, 42/51.

[10] Ra’d, 13/43.

[11] Fikir Atlası, s. 59.

İslâm kültür ve medeniyetine ait saygın kavramların etkisinden faydalanmak isteyen FETÖ, “imam, hocaefendi, cemaat, hizmet, himmet” gibi her biri ayrı değere sahip olan birçok kavramı istismar ederek çürütmeye çalışmıştır.

d. FETÖ, sahabe-i kiramın hayat hikâyelerini istismar etmiştir.

Vaaz ve kitaplarında sıklıkla Hz. Peygamber (s.a.s) ile sahabe arasındaki ilişkiye değinen FETÖ lideri, bu ilişkiyi kendisi ile müntesipleri arasındaki ilişkiye benzetmektedir. Takipçilerini “ikinci kutsîler” diye adlandıran terör elebaşı, Hz. Peygamber’in makamını kendi konumuyla örtüştürmekten utanmamaktadır.

03.06.1990 tarihinde Erzurum’da yaptığı bir vaazında “Bu din garip olarak başlamıştır ve yine başladığı hâle dönecektir.”[12] hadisini söyledikten sonra kendi grubunun bu gariplerin ikinci halkası olduğunu iddia etmiştir. Daha sonra Resûlullah’ın bir elinin ashâbın başı üzerinde olduğunu, diğer elinin de bu cemaatinin başı üzerinde olduğunu beyan ederek Peygamberimizin onlara da “ashabım” dediğini iddia etmektedir.

10.04.1977 tarihinde yaptığı Mesuliyet başlıklı bir vaazında ise şöyle demektedir: “Allah bizimle beraberdir. Resul-i Ekrem bizimle beraberdir. Mele-i a’lanın sakinleri yeryüzünde var olma yok olma mücadelesi veren şu cemaate nazar etmektedirler. Bedir ashabı gibi. Ya bu cemaat yok olacak tükenecek ya da bu cemaat yeryüzünde insanlığın makus talihini değiştirecek. Gökyüzünde alkış başlayacak; mahzun meleklerin bakışı tebessüme inkılap edecektir.”

e. FETÖ, ibadetleri tahrif ve istismar etmiştir.

İslâm’ın sembolü sayılan ibadetlere dair hükümlerle bile çıkarları uğruna oynayan FETÖ, ibadetlerin anlam dünyasını boşaltmış, eda şekillerini tahrif etmiştir. Mesela günde beş vakit olarak ve bilinen şekliyle kılınması gereken namazın, uygun bir zamanda arka arkaya topluca veya kalben ima ile kılınabileceği ya da daha sonra kaza edilebileceği fetvası örgüt içinde yaygındır. Ramazan orucunun bu ay dışında uygun bir zamanda kaza edilmesine ruhsat tanınmıştır. Başörtüsünün farz olmadığına hükmedilmiş, Peygamberimiz tarafından kıyamete kadar yasaklandığı açıkça belirtilen mut’a nikâhı,[13] örgüt mensupları arasında rahatlıkla kıyılmıştır.

Milletimizin zekâtını, sadakasını, kurbanını çalan FETÖ, himmet adı altında topladığı sözde yardımlarla insanların ibadet arzusunu ve kulluk bilincini de istismar etmiştir. Örgütte görülen bir uygulamaya göre, birçok kimseden para toplanarak güya Hz. Peygamber’e (s.a.s) kurban kesilmekte, esasında ise örgüte maddi destek sağlanmaktadır. Hâlbuki dinimizde aslı olmayan böyle bir uygulama bid’attır, dalâlettir.

Örgütün öteden beri bağlılarını haraca bağladığı, birçok zenginden de bazen kendi rızalarıyla, bazen de baskı ve şantaj yoluyla zekât adı altında maddi gelir elde ettiği herkesçe malumdur. Zekâtın tehdit ve baskıyla tahsil edilmesi bir tarafa, müstahak olmayan yerlere harcanması, en önemli istismar konularının başında gelmektedir. Toplanan zekâtlar, Kur’an’ın bildirdiği yerlere sarf edilmemiş, örgütün amaçları doğrultusunda usulsüz bir biçimde televizyon programlarına, başka ülkelerdeki lobi faaliyetlerine ve seçim kampanyalarına, temsil ve ağırlama işlerine, toplantı ve gezi etkinliklerine harcanmıştır. Kurban için toplanan paralar hain emeller uğruna çarçur edilmiş, fakir ve yetimler adına toplanan sadakaların ve öğrenciler için verilen bursların çoğu yerine ulaşmamıştır.

f. FETÖ, İslâmî kavramları istismar etmiştir.

İslâm kültür ve medeniyetine ait saygın kavramları, toplum üzerindeki etkisinden faydalanmak amacıyla istismar eden FETÖ, “imam, hocaefendi, cemaat, hizmet, himmet” gibi her biri ayrı değere sahip olan birçok kavramı kendine mâl ederek çürütmeye çalışmıştr. Örgüt hiyerarşisinde ve faaliyetlerinde sıkça kullanılan bu kavramlar, zamanla anlam kaymasına uğratılmış, aslında İslâm geleneğine ait oldukları halde muhtevaları değiştirilerek örgüte ait manalarla kullanılmaları sağlanmıştır. Bu durum, söz konusu kavramların hem toplumda itibar kaybına uğramasına hem de güven bunalımı sonucu kullanılmaz hâle gelmesine sebep olmuştur.

g. FETÖ, duayı ve bedduayı istismar etmiştir.

Müntesipleri açısından hain liderin ettiği dua kutsal kabul edilmekte, bedduası ise korku ve itaat motifi olarak zihinlere kazınmaktadır. Örgütün 17 Aralık sonrasında başlayan hükümet karşıtlığında, beddua bir silah olarak kullanılmış, başta elebaşı olmak üzere bütün örgüt beddua seansları ile Müslümanlara lanet okumuş, bela dilemiştir.

Oysa Mekkeli müşriklerin Müslümanlara yönelik hakaret ve işkenceleri dayanılmaz bir hâl aldığında, sahâbîler Allah Resûlü’nden beddua etmesini istemişler ama o, kendisinin “lanet için değil, rahmet için gönderildiğini” ifade buyurarak hidayet duası etmiştir.[14] Yine Hz. Peygamber’in İslâm’a davet için gittiği Taif’te kendisine yapılan kötü muamele karşısında bile beddua etmediği, bilakis onların hidayetleri için dua ettiği bilinmektedir.[15] Bedduayı ümmetine yasaklayan Peygamber Efendimiz hayatında bir defa ashabının hunharca şehit edilmesi üzerine zalim müşriklere beddua okumuştur. Bunun din kardeşlerine yönelen toplu bir lanet hareketine dönüşmesi asla dinimizle bağdaşmaz.

h. FETÖ, gençlerin enerjisini ve İslâm’a adanma heyecanını istismar etmiştir.

Ülkemizde ve İslâm coğrafyasında zeki gençlerin peşine düşen örgüt, onların inançlarını, ideallerini, ufuklarını ve hayallerini çalmıştır. Örgütün önde gelenleri, gençlerin dinî duygularını gözyaşlarıyla, menkıbelerle, yalan hikâyelerle, sahte kerametlerle sömürmüştür.

[12] Müslim, İman, 232.

[13] Müslim, Nikâh, 21.

[14] Müslim, Birr, 85, 87.

[15] Müslim, Cihad, 104

Dinî görünümlü eğitim faaliyetlerini bir güç ve çıkar ağına dönüştüren FETÖ, sadece ülkemizde değil, Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinden Afrika ülkelerine kadar birçok yerde din istismarıyla nüfuz kazanmıştır.

Sözde vaaz ve nasihatle yaklaşarak binlerce genç insanın geleceğe dair umutlarını talan etmiş, dine yaklaşıyorum zannederken ihanet ağlarına düşen yavrularımızı heder etmiştir. Anadolu’nun ilim ve irfan erlerini, Mevlana ve Yunus Emre başta olmak üzere bu toprağın değerlerini gizli emellerine alet etmekten çekinmeyen örgüt, kendisini şefkat ve muhabbet yumağı gibi gösterse de aslında şiddet ve ihanet yuvası olduğunu 15 Temmuz’da göstermiştir.

FETÖ Elebaşı Fetullah Gülen’in İslâm’a Aykırı Söylemleri

FETÖ lideri, tutarsız, usulsüz ve ilkesiz konuşmalarında İslâmî açıdan kabul edilmesi mümkün olmayan birçok hususu dile getirmektedir. İslâm’ın inanç, ibadet ve ahlâk kurallarıyla asla bağdaşmayacak pek çok yanlış bilgi ve sapkın görüş, konuşmaların arasına sinsice yerleştirilmiştir. Sözde imandan ve erdemden bahseden bu hain, mesela bir konuşmasında kaçak su ve elektrik kullanmanın caiz olmayacağını, böyle yapanların 60 milyon fertle teker teker helalleşmesi gerektiğini söylerken,[16] sınav sorusu hırsızlığıyla sadece mevcut insan varlığımızın değil, gelecek nesillerimizin istikbalinin de çalınmasını teşvik etmiştir.

Burada ses kayıtları, videolar ve kitaplardan alınan örnek cümlelerle, uğursuz elebaşının ürettiği çarpık din anlayışı ve sapkın iddialar aktarılacaktır.

a. Allah’ın dünyada görülebileceği iddiası

“O kişinin haram karşısındaki bu tutumu, daha sonra Cenâb-ı Hakkı müşahede gibi mühim bir neticeyi de semere verecektir. Bu müşahede ötede olabileceği gibi bu dünyada da olabilir.”[17]

“Allah bize olan lütuflarını rüyalar yoluyla lütfediyor veya bazı saf gönüller sayesinde “yakazalar” vasıtasıyla içimize akıtıyor, başta Efendimiz olmak üzere birçok sahabe, evliyâ ve mukarrabinle görüştürüp buluşturuyor.”[18]

Neredeyse her gün ve her an Allah’la görüştüğü iddiası, Gülen’in hastalıklı zihin dünyasının en vahim yansımasıdır. Oysa Kur’an’da belirtildiğine göre, Allah Teâlâ insanlarla ancak peygamberleri vasıtasıyla konuşur. Rabbimizin insanlarla iletişimi ancak vahiyledir. Son vahiy ise Son Peygamber Hz. Muhammed’e (s.a.s) gelmiştir. Peygamberimizden sonra peygamber gelmeyecektir. Bu sebeple hiç kimse Allah’la konuştuğunu, O’nu dünya gözüyle gördüğünü, ilahî mesajların kontrolünde olduğunu iddia edemez.

b. Hz. Peygamber’le sürekli irtibat halinde olma iddiası

“Başında kapalı arz ettim, şimdi de açık arz edeyim. Namaz kıldığımız mescide geliyorduk. Kalabalık akın akın içeriye giriyordu diyor nâkil. Ben de içeriye giriyordum. Mahfil gibi bir yerin merdivenlerinde bulunduğum esnada, Resûl-i Ekrem cemaatimize şeref verdi dediler. Mihraba doğru yanaşıyordu, caminin daimi hatibine vaaz etme teklifini yaptılar, Yâ Resûlallah sizin bulunduğunuz yerde olur mu bu, şeref buyurdu, mihrabın önünde oturdular. Cemaat coştu.”[19]

“Resûl-i Ekrem’e arz olunduğum zaman ifadelerim ayrı bir hüviyet kazandı. Cemaatimin önünde söylediklerim ayrı bir hüviyet kazansa da hiçbir zaman nifakımı hatırdan çıkarmadım. Nefsim namına alnımı uzatıp Resûl-i Ekrem’e öptürdüysem onu nefsim namına ve Kur’an ve imana hizmet yüklenenler namına yaptım. Cemaatimin önünde, Ashab-ı Kehf’in Kıtmir’inin önünde bir varlık olmadığımı hatırdan çıkarmadım… Rabbim ahir zamanda enfasıyla teneffüsatıyla insanlığa nefhedecek Mesih’in merkebi yaptı, onu şeref bilecek onunla cennete girme ümidine kapılacağım.”[20]

Hz. Peygamber’le (s.a.s) rüyada ve rüya dışında sürekli görüştüğünü, örgüt mensuplarına verdiği emir ve talimatları Hz. Peygamber’den aldığını iddia eden FETÖ elebaşı, bu yolla insanları kandırarak Allah Resûlü’nün otoritesini istismar etmiştir.

c. Meleklerle ve cinlerle görüşme iddiası

“Desem ki size, ben her gün bir tane cinle görüşüyorum yalan söylemiş olmam. İçinizde vardır böyle bin tane. “Melâike-i kiramla görüşen bir sürü insan vardır” desem yalan söylemiş olmam. Bir mümin cemaati içinde olur bu kadar. Resûl-i Ekrem aleyhi’s-salatu ve’s-selamın ruhaniyeti ile çok defa benim telakkim oluyor dese insan, yalan söylemiş olmaz.”[21]

Gayb âleminin gözle görülmeyen varlıklarıyla iletişim içinde olma iddiası, halkı korku ve saygı yoluyla kontrol altına alma yöntemi olup, örgüt içinde sadece elebaşı tarafından değil, idareci vasfı olan birçokları tarafından da kullanılmaktadır.

d. Geçmişte yaşayan İslâm büyükleri ile görüşme iddiası

“Size bir müşahede arz edeyim. Böyle şeyleri cami kürsüsünden arz etmeyi önceleri düşünmüyordum. Ama size semanın iltifatını, Resûlullah’ın iltifatını ketmedemezdim. Kıtmir hizmetten uzaktır… Ama zorla götürülürse hizmet eder… Size böyle bir zorla götürülüşün neticesini arz edeceğim: Birkaç arkadaşım “Sen de bulun” demişlerdi, alıp bir mektep yeri, bir üniversite yeri, bir arsayı görmek için beni bir yere götürmüşlerdi… Çalılık, taşlık bir yerdi. O çalılığın ortasında birkaç insan oturuyordu. Nuranî insanlardı. Yanlarına sokulmaya karar verdiler. Yanlarına gittik, ben istizan istedim. ‘Sizler kim olasınız ki’ dedim. Tabiinin efendisi Hasan Basrî idi. Orda Numan b. Sabit Ebû Hanîfe vardı. Celâleddin-i Rûmî vardı. Çeşitli asrın büyük insanları bir araya toplanmış sizin yapacağınız üniversitenin krokisini, mana âleminde çerçevesini ortaya koyuyorlardı. Sizin yeniden dirilişinizin çok önemli hususlarını bir araya getiren, bu önemli imamları bir arada görünce, bilhassa bu hususu dikkatlerinize arz ediyorum. Sizin hizmet çerçevenizin, yeni dirilişteki durumunuzun çerçevesini tam vermek için Hasan Basrî’den Mevlânâ’ya uzanan bir çizgide bu heyetin bir araya gelmesi sizin adınıza çok önemlidir. Cesaret alınca sordum, bir başka zaman. Müşahit onlara soruyor: ‘Acaba biz nasıl hizmet yapıyoruz?’ Hasan Basrî diyor ki -zaman kulak kesilsin, dinlesin- Siz öyle bir hizmet ortaya koydunuz ki sahabenin hizmetinden farkı yok!”[22]

İnsanımızın geçmişine, medeniyetine ve büyüklerine olan hürmetini fırsat bilen hain oluşumun lideri, konuşmalarında kendisinin ve adamlarının başta sahabe olmak üzere İslâm tarihinin önemli simalarıyla rüyada ve yakaza halinde görüştüklerini iddia etmektedir. Kurduğu menfaat çarkını ilim ve irfan ehlinin ziyaret ettiğini, faaliyetlerini İslâm büyüklerinin desteklediğini öne sürmesi büyük bir iftiradır.

e. Gaybdan haber verme iddiası

“Bu yıl hacca gittim. Arafat’ta uyurken gökten yeşil elbiseli iki kişi inip kendi aralarında konuştular. Konuşmalarına kulak kesildim. Bir de baktım biri diğerine “Bu yıl kaç kişi hacca geldi” diye soruyor. Diğeri de “600.000 kişi geldi” diye cevap veriyor. Bu sefer aynı kişi “Allah bunlardan kaçının haccını kabul etti” diye soruyor. O da “Allah, sadece 6 kişinin haccını kabul etti.” diyor.”[23]

Örgüt elebaşı, harflerin esrarı gibi iddialar ileri sürerek ve ayetlerdeki bazı ifadelerden çeşitli tarihler çıkartarak geleceğe dönük kehanetlerde bulunmaktadır. Gayba dair bilgi sahibi olduğunu yani akıl ve duyularla bilinemeyen âlemlere ve geleceğe dair bilgiler verdiğini iddia etmesi apaçık bir sapkınlıktır. Zira Kur’an’a göre, gaybı sadece Yüce Allah bilir.[24] Allah tarafından kendilerine bilgi verilen peygamberler dışında, hiçbir insan gaybdan haber veremez.

f. Rüyalardan oluşan sahte haberler

“Mesela, bazı kimseler, daha sonra kazanacakları bir başarıyı, çok öncesinden rüyalarında görebilmekte ve gireceği imtihan sorularını bütün ayrıntılarıyla müşahede edebilmektedirler.”[25]

“Bir iltifatına ruhlar feda olsun. Ben öyle kimselere şahit oldum ki, rüyasında Efendimizi (s.a.s.) görmüş, Efendimiz eliyle sürmüş onu, sıvazlamış, koşa koşa bana gelmiş, varlık adına nem varsa hepsini vermeye amadeyim deli gibi!”[26]

“1978 yıllarındaydı. Çamaşırlarım iyice birikmişti. Akşam yıkarken bayağı canıma tak etti. Bir ara içimden, “Acaba evlense miydim?” diye geçti. Katiyyen düşünme şeklinde değil, şimşek süratinde gelip geçen bir fikir. Ertesi gün erken vakitlerde bir arkadaş geldi ve bana şunu nakletti: Akşam rüyamda Efendimizi gördüm. Size selam söyledi ve “Evlendiği gün ölür ve cenazesine de gelmem” buyurdu. Bu bir rüyaydı. Rüya ile amel edilmeyeceğini de biliyordum, ama şahsım adına bu işarete saygılı olmaya çalıştım.”[27]

İhanet örgütünün lideri, İslâm’ın sağlam bilgi kaynaklarına değil, aksine ispatı imkânsız rüyalara, gizemli hikâyelere, sahte gözyaşlarına ve telkinlere dayanan bir dil kullanmaktadır. Masum insanları aldatıp efsunlamış, hastalıklı bir zihniyet oluşturmuş, emir ve talimatlarını sözde rüyasında görüştüğü Peygamberimize dayandırmıştır. Ayrıca sayısız örneği olan kurgulanmış rüya seansları, bağlılarını etkilemenin ve sanal manevî hazlar yaşatmanın yolu olarak örgütün gizli toplantılarında kullanılmıştır.

Hâlbuki rüyaların Kur’an ve Sünnete aykırı olanları hiçbir değer taşımadığı gibi, aykırı olmayanların da dinen bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Çünkü âlimlerimize göre, gören kişide hassasiyet oluştursa bile, Müslümanların iş ve davranışlarını yönlendiren herhangi bir hüküm değeri taşımaz. Kişinin görmediği rüyayı görmüş gibi anlatması ise Hz. Peygamber (s.a.s) tarafından “yalanların en büyüğü” olarak nitelendirilmiştir.[28]

g. Dinlerarası diyalog projesi

“Haçlının ülkenizi işgal etmesi çok tehlikeli değildir. Çünkü sizinle onlar arasında kırmızı çizgiler vardır. Bir kere onlar sizin kadınınıza, kızınıza ilişmezler. Mabedinize ilişmezler. İlişmemiş Haçlılar.”[29]

Batı kamuoyunun ilgi ve desteğini sağlamak üzere FETÖ tarafından üretilen en şaibeli girişim, “dinlerarası diyalog” ve “ılımlı İslâm” söylemidir. Bu söylem, Müslümanların aleyhine oluşturulan uluslararası karanlık bir projenin parçasıdır. İstismar şebekesi, İslâm’ın bazı temel ilkelerinden ödün vererek diğer dinlerin müntesiplerine şirin görünmek ve maddi çıkar elde etmek için yıllarca yatırım yapmıştır. O kadar ki, Müslüman olmak için kelime-i şehadetin ilk kısmı olan “Lâ ilâhe illallah” demenin yeterli olduğu ve Hz. Muhammed’e iman etmeyenlerin de cennete girebileceği ileri sürülmüştür. Diyalog sürecinde bilinçli bir şekilde kelime-i şehadetin bölündüğü, sadece ilk kısmı öne çıkarılarak, “Muhammedün Resûlullah” kısmının atlandığı görülmektedir.

Hıristiyan güç odaklarına yaranmak için FETÖ lideri şunları söyleyebilmektedir: “Yani birisi kalksa gelse ve dese ki ‘Ben vazgeçtim. Bu Hıristiyanlıkta hiçbir iş yokmuş.’ ‘Yahu şimdiye kadar içindeydin yani, ne kötülük gördün sen Hıristiyanlıktan’ derim ben ona. O biraz daha araştırsın, karıştırsın, o meseleyi bulsun kendi tercihini yapsın. Ben de birine söylerken, o meseleyi açarken böyle derim yani.”[30]

Menfaati uğruna ihanetinin hangi noktalara gelebileceğini de açıkça şöyle söylemektedir: “Bu uğurda belki bin defa aldanacak, bin defa ateş böceklerine koşmalar dizecek, yüz bin defa zangoçlara yahşi çekecek ve vaftiz suyunu âb-ı hayat diye içeceğiz.”[31]

FETÖ elebaşı, 9 Şubat 1998’de Papa’ya bizzat sunduğu mektubunda ise şöyle demiştir: “Papa VI. Paul cenapları tarafından başlatılan ve devam etmekte olan Dinlerarası Diyalog İçin Papalık Konseyi (PCID) misyonunun bir parçası olmak üzere burada bulunuyoruz. Bu misyonun tahakkuk edişini görmeyi arzu ediyoruz. En aciz bir şekilde hatta biraz cüretle, bu pek kıymetli hizmetinizi icra etme yolunda en mütevazı yardımlarımızı sunmak için size geldik.”

Hiç şüphe yok ki Allah katında hak din İslâm’dır. Başka din mensuplarıyla dinî özgürlükleri zedelemeden barış içinde yaşamak esas olup insanlığın faydasına olacak her işte onlarla ortak zeminde yardımlaşma ve dayanışma mümkündür. Ancak dinlerarası diyalog adı altında tüm dinler için ortak bir teoloji veya dinî kültür birliği oluşturma çabası hiçbir şekilde onaylanamaz.

Unutulmamalıdır ki, dinlerarası diyalog çalışmalarında Hıristiyan topluma hoşgörü ile bakan ve onlarla sıcak ilişkiler içerisinde olan örgüt, kendilerine katılmayan Müslümanlara karşı ise soğuk, dışlayıcı ve ötekileştirici bir tavır sergilemiştir. Âdeta Fetih Suresi’nin 29. ayetinin tam aksine, “müminlere karşı şiddetli, kâfirlere karşı ise merhametli” olarak özetlenebilecek bu tavır, vahdet şuurundan tamamıyla yoksundur. FETÖ, Hıristiyanlarla kurduğu samimi diyalogu Müslüman gruplardan esirgemiş, din kardeşlerine karşı daima mesafeli durmuştur.

FETÖ ve Benzeri İstismar Yapılanmalarıyla Nasıl Mücadele Edelim?

• Her şeyden önce, din istismarının teröre dönen yüzü olan 15 Temmuz alçak darbe girişimi göstermiştir ki, hiçbir güç, Allah aşkı ve vatan sevgisiyle dolu yüreklerden daha üstün olamaz. Devletimizi yerle yeksan etmeyi, milletimizi sindirmeyi ve İslâm ümmetinin umudunu toprağa gömmeyi hedefleyenler, rezil ve zelil olmaya mahkûmdur. Cenab-ı Hakk’ın rahmet ve inayetinin daima mazlumun, mağdurun ve muhacirin yanında olan samimi Müslümanlarla birlikte olduğunu unutmayalım.

• Bu acı tecrübe, mukaddesatımızı kendi çıkarları doğrultusunda suistimal eden kişi ve gruplara karşı uyanık olmamız gerektiğini bize güçlü bir şekilde hatırlatmıştır. Irk, mezhep veya meşrep yoluyla ülkemizi fitne ve fesada sürüklemek isteyen ayrımcı nifak ve isyan hareketlerine karşı tek yürek, tek bilek olmaya devam edelim. Bizleri büyük bir felaketten kurtaran Cenab-ı Hakk’ın lütfunu karşılıksız bırakmayalım; bir yandan hamd ve şükür ile Rabbimize imanımızı sağlam tutalım, diğer yandan birlik ve bütünlüğümüze sahip çıkalım.

• Yüce dinimizin “tek bir harfi bile değişmeyen” bir kitabı vardır. Kur’an son ilâhî kitaptır ve Allah Teâlâ Kur’an’dan sonra herhangi bir şekilde vahiy göndermeyecektir. Bu yüce dinin “en güzel örnek” olma vasfına sahip bir Peygamberi vardır. Onun dışındaki herhangi bir insanın masum ve hatadan korunmuş olduğunu iddia ederek kendisini onun yerine koymaya çalışması kabul edilemez. Allah’ın bize verdiği bir akıl, bir kalp vardır. Bizim Müslümanlar olarak sabitelerimiz, değişmez ilkelerimiz, değerlerimiz, 14 asırlık sağlam bir tecrübemiz vardır. Bir Müslüman’ın bütün bunları bir tarafa bırakarak aklını, idrakini, vicdanını bir diğer kişiye ya da gruba teslim etmemesi gerektiğini unutmayalım.

• İslâm, ilmin, hikmetin, aklı kullanmanın önemine vurgu yapan, sorgulamanın gerekliliğini öğreten, varlık âlemi ve indirilen ayetler üzerinde düşünmeyi tavsiye eden bir dindir. İnsanları körü körüne bir ideolojiye teslim olmaya çağıran yapılara karşı, İslâm’ın bu ilkelerini her zaman aklımızda tutalım.

• İslâm’ın temel ilkelerine ve ümmetin orta yoluna uyan tasavvufî akımlar, düşünce ve medeniyet dünyamızda ahlâkı, edebi, zarafeti ve insanlığı öne çıkarmak için kurulan irfan ve hikmet mektepleridir. Kur’an ve Sünnet çizgisini aşmadıkça ve geleneğimizin kabullerini sarsmadıkça, dinî ve ilmî faaliyetlerde bulunan, hayır işlerinde koşan farklı oluşumlar birer zenginliktir. Ancak bunların şeffaf, denetlenebilir ve hesap verebilir olmaları gerektiğini, kendi çıkarları için değil, milletimize ve insanlığa hizmet için var olduklarını daima dikkate alalım. Sözde İslâmî söylemlerini gizemli anlatımlarla süsleyen, asıl amacı insanların ibadet aşkını istismar ederek çıkar sağlamak olan yapılara pirim vermeyelim. Keramet, rüya, ilham ve hikâyeler üzerinden dini tahrif etmek isteyenlerin, köklü Anadolu irfanına zarar vermeyi hedeflediğini asla gözden kaçırmayalım.

• Din samimiyettir. Samimiyetin gereği ise hiçbir dünyevî amaç, ihtiras ve iktidar peşinde olmaksızın sırf Yüce Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak amacıyla kulluk görevlerini yerine getirmektir. Bazı Müslümanların diğerlerinden farklı ve “seçkin” olduğuna inanan, mensubu olduğu topluluğu diğer Müslüman toplulukların üstünde “seçilmiş bir cemaat” olarak kabul eden herkesin yanlış yolda olduğunu bilelim. Yönünü Kâbe’ye dönen tüm Müslümanların, bütün farklılıklarına rağmen kardeş olduklarını unutmayalım.

• Herhangi bir görevin üstlenilmesinde, İslâm’ın “adalet, emanet, ehliyet ve liyakat” gibi temel ölçülerini esas alalım. Kendimiz ya da yakınlarımız lehine kimseyi hakkı olmadığı mevki, makam veya kadroya yöneltmeyelim. Mezhebi, meşrebi, yöresel ve etnik hiçbir aidiyeti liyakatin ve ehliyetin önüne geçirerek tercih sebebi yapmayalım. Soru çalma, hileli yollara başvurma, şantaj, tehdit gibi hukuka ve ahlâka aykırı davranışlara engel olalım.

• Din istismarı üzerine kurulu gruplara yönelimin önlenmesi ancak sağlam ve yeterli dinî bilginin toplumda yayılmasıyla mümkündür. Kur’an ve Sünnete dayalı bir din öğretiminden, ahlâk ve maneviyat eğitiminden asla ödün vermeyelim. Sahih din anlayışının yerleşmesi, uzun, dikkatli ve sabırlı bir çabayı gerektirmektedir. Kur’an-ı Kerim’in ve sünnetin izinde, ümmet-i Muhammed’in üzerinde ittifak etmediği yorumların karşısında, nevzuhur akımlardan uzak, dengeli ve bilgili bir nesil yetiştirmek için hepimiz emek verelim.

• Dini istismar eden örgütler, genellikle özgüveni, özgür ve özgün düşüncesi, kimlikli ve karakterli duruşu ellerinden alınmış genç kitleler oluşturmaya çalışmaktadır. Dolayısıyla çocuklarımızın okul öncesi eğitimden başlamak üzere, sağlıklı bir karakter ve değer aşılayan, iyi bir kul ve güzel ahlâklı bir insan olarak yetişmelerini sağlayan legal yapılar içinde yetişmelerine özen gösterelim. Onları kime emanet ettiğimize, kimlerle arkadaşlık ettiklerine, vakitlerini nerede harcadıklarına, ne okuduklarına, internette ve sanal dünyada hangi ağlara dâhil olduklarına dikkat edelim. Sevgi, ilgi ve rehberliğimizden mahrum kalan gençlerin çarpık dinî bilgi kanallarına aldanma riskinin yüksek olduğunu unutmayalım.

• Diğer din mensuplarıyla barış içinde yaşamak ve insanî ilişkiler kurmak İslâm’ın her Müslüman’a yüklediği bir görevdir. Fakat bu insanî durumu istismar ederek İslâm ile diğer dinleri bir potada eritip karma bir din oluşturmaya çalışan “dinler arası diyalog” çalışmaları, inançsız yeni bir nesil oluşturmaya yönelik siyasi ve ideolojik bir tuzaktır. Yaşadığımız toplumda tüm inanç mensuplarıyla iyi ilişkiler içinde olmamız gerektiğini, ancak İslâm’ın son ve hak din, Hz. Peygamber’in de son ve hak peygamber olduğu inancını zedelemeyi amaçlayan çabaların iyi niyetten yoksun olduğunu bilelim.

• Tolerans göstermeden, hedef saptırmadan, bilgi kirliliğine yol açmadan, titiz ve fedakâr adımlar atarak devletin bekası ve geleceği için, toplumun huzur ve selameti için din istismarıyla mücadele edelim. Ne aldatan ne de aldanan olalım! Sade vatandaşımızla, münevver insanlarımızla, din görevlilerimizle, yazarlarımızla, sanatçılarımızla, akademisyenlerimizle hep birlikte dinin doğru anlaşılması ve yaşanması konusunda üzerimize düşen mesuliyeti yerine getirelim.

[16] Fasıldan Fasıla-1, s. 280.

[17] Yol Mülahazaları, Nil Yayınları, İzmir 2008, s. 80.

[18] Prizma 1, Zaman Gazetesi Yayınları, İstanbul 1997, s. 205.

[19] 09.07.1979 Berat Gecesi İzmir-Hisar Camii, dk. 57:33.

[20] Hutbeler 1- (06.10.1978) Namaz 8, dk. 16 vd.

[21] Giriş, Tebliğde Gaye ve Metot, dk. 04:50.

[22] İman ve Aksiyon-1, dk 28:47 vd.

[23] Sesli Vaazlar 5, Hac-1, 20.10.1978, dk. 49:50 vd.

[24] En’âm, 6/59; Hûd, 11/123.

[25] Gençlere Pırlanta Ölçüler-6, Fasıldan Fasıla, Muştu Yayınları, 2011, s. 120.

[26] Sevgi Sultanı, dk. 42.40.

[27] Küçük Dünyam, s. 63.

[28] Buhârî, Tabir, 45.

[29] (20 Ağustos 2016)

[30] 14-Sesli Sohbetler-1 / Bamteli 01-10 (Gurbet Solukları) Bam Teli 6/2, dk. 10 vd.

[31] Çağ ve Nesil 1, s. 26.