Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla

Koordinasyon

Dini Yayınlar Genel Müdürlüğü

DİN HİZMETİNE

ADANMIŞ GÖNÜLLERE

SESLENİŞ

Prof. Dr. Ali ERBAŞ

Diyanet İşleri Başkanı

Değerli Din Görevlisi Kardeşim!

Bizleri en güzel şekilde yaratan, Kur’an-ı Kerim ile hidayete sevk eden, yüce dinimiz İslâm’a ve aziz milletimize hizmet etme şerefini bizlere nasip eden Yüce Rabbimize sonsuz hamd ü senâlar olsun!

Bize Kitabı getiren, onu hikmetle beyan eden ve yaşanmış bir hayata dönüştüren Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’ya (s.a.s.) sonsuz salât ve selâm olsun.

Ülkemizin en ücra köşeleri dâhil olmak üzere her karış toprağında din hizmeti icra eden; camilerimizin mihrabından, minberinden, kürsüsünden, minaresinden hakkın ve hakikatin sesini yükselten; Kur’an kurslarımızda Allah’ın kitabını ve Resûl-i Ekrem’in örnek hayatını öğreten; büyük bir özveriyle milletimizin manevi hayatına rehberlik eden; bu mübarek vazifeyi hayat tarzı edinen siz değerli meslektaşlarımı en kalbî duygularımla selamlıyorum.

Geçmişten bugüne, din hizmeti gibi ulvi bir vazifeyi hayatına düstur eden hocalarımızdan, ahirete irtihal edenlere Yüce Allah’tan rahmet diliyor, hayatta olanlara sıhhat ve afiyet içerisinde daha nice hizmetler nasip etmesini Rabbimizden niyaz ediyorum.

Din hizmeti en yüce görevdir.

Bizler milletimizin dinî hayatına ve insanlığın geleceğine hizmet ediyoruz. Bu hizmeti sürdürürken dayandığımız meşruiyet zemini, üç temelde yükseliyor:

1. Her şeyden önce, aslında birer mümin olarak iman ve kulluk görevimiz gereği Yüce Rabbimizin bize yüklediği irşat ve tebliğ vazifesini yapıyoruz.

2. Eşref-i mahlukat olarak yaratılmanın sorumluluğunu üstleniyor, yeryüzünün imarı ve insanlığın felahı için çalışıyoruz.

3. “Toplumu din konusunda aydınlatmak” şeklinde özetlenen ulvi bir görevle yasal olarak mükellefiz.

Dolayısıyla bizler, imanî, insanî ve kanunî bir sorumluluk olarak din hizmeti yapmaktayız. Zira her ne kadar unvanımız “din görevlisi” ise de sunduğumuz hizmetin özü ve ruhu itibariyle İslâm kültüründe bizim adımız, asırlar boyu “hademe-i hayrat” olarak anılmıştır.

Çünkü biz;

فَاسْتَبِقُواْ الْخَيْرَاتِ “Hayırda yarışın” emr-i ilâhîsini ilke edinip insanlığın huzur ve refahı, yeryüzünün imar ve ıslahı için koşturuyoruz.

يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ayetini okuyor ve iyiliğin yaygınlaşması, kötülüğün def’i için çabalıyoruz.

قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارً ayeti uykularımızı kaçırıyor ve neslimizin ebedi kurtuluşu için gece gündüz çalışıyoruz.

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ayetini okuyor ve sevginin kökleşmesi, kardeşliğin filizlenmesi, nefretin silinmesi için gayret ediyoruz.

Bunca ideali, güzelliği, iyilik ve ihsanı özünde barındıran bir hizmet yelpazesini görev olarak üstlenmiş bir kimseden daha kısmetli kim olabilir?

En yakınlarından başlamak üzere çevresine hakkı, hakikati, ilmi, irfanı, erdemi, ahlâkı anlatan ve yaşayan bir kimseden daha seçkin kim olabilir?

Dünyanın kimi zaman daraltıp bunalttığı, kimi zaman da aldatıp şaşırttığı insanlara İslâm’ın evrensel ilkeleri ile çözüm üreten, destek olup rehberlik eden bir kimseden daha değerli kim olabilir?

Hademe-i hayrât olmaya gönül vererek ümmetin ve insanlığın geleceğine rehberlik etmeyi ideal edinmek, çağın ihtiyaç ve beklentilerini hesaba katarak hizmet üretmeyi gerekli kılmaktadır. Diğer taraftan bu sorumluluk, doğru bilgiyle milletimize rehberlik etme, hikmetli sözle hakka ve hakikate çağırma, ahlâklı davranışla örnek olma gibi büyük ama mukaddes bir yükü yüklenmek demektir. Dolayısıyla bu ulvi görevde hiç kimse kendini güçsüz ve zayıf görmemelidir. Zira, yolunda çalışanların yardımcısı, âlemlerin Rabbi olan Allah’tır. Sonrasında ise birlik ve beraberliğimizin, milletimizin desteği ve teşkilatımızın gücüdür.

Diyanet İşleri Başkanlığı güzide bir kurumdur.

Toplumu din konusunda aydınlatma görevinin gereği milletimizin ve tüm insanlığın geleceğine hizmet ve rehberlik etme gayreti içerisinde olan Diyanet İşleri Başkanlığımız, kuruluşundan bugüne kadar bütün çalışmalarında şu üç hassasiyeti hep öne çıkarmıştır:

• Dinimizin hakikat ve ilkelerini her şeyin üstünde tutmuş, en zor şartlarda bile İslâm akaidine muhalif herhangi bir görüş beyan etmemiştir. Bizim birinci önceliğimiz, tevhit, adalet, barış, huzur, güven, erdem, güzel ahlâk gibi değerlerle insanlığın ufkunu aydınlatan ve insanları karanlıklardan aydınlığa çıkaran yüce dinimizin hakikatleridir.

• Diyanet İşleri Başkanlığımız, bütün hizmetlerinde milletimizin sağlam bir inanç ve üstün bir ahlâkla ilelebet payidar olması için çalışmıştır. Milletimizin beraberliği, kardeşliği, bütünlüğü, dirliği ve düzeni için bütün imkânlarıyla gayret etmiştir. Huzurumuzu bozmak isteyen fitnelerle mücadele etmiştir. Bundan dolayıdır ki halkımızın en çok güvendiği ve sahiplendiği kurum olmuştur. Aziz milletimiz camilerden Kur’an kurslarına kadar yaptığımız hizmetlerin en büyük destekçisi olmuştur. Dolayısıyla bizler her türlü siyasi ve ideolojik görüşün üstünde, hiçbir şekilde ırk, mezhep, meşrep ve cinsiyet ayrımı yapmadan bütün halkımıza hizmet etmek zorundayız.

• Cumhuriyet döneminin en önemli kurumlarından biri olan Başkanlığımız, devletin selametini ve bekasını daima vazgeçilmez görmüştür. Milletimizin devletimizle irtibatını güçlendiren bir kurum olmuştur. Köklü mazisine ve medeniyet birikimine dayalı ufku ile dinî konularda halkımıza ve devletimize her zaman rehberlik etmeye çalışmıştır.

Bundan dolayıdır ki çatısı altında hizmet etmekten onur duyduğumuz Başkanlığımızın varlığı, aziz vatanımızın en büyük imkânlarından biridir. Bugün birçok ülkede, din üzerinden yaşanan kargaşa ve kavganın ülkemizde makes bulmamasında kurumumuzun varlığı ve siz değerli hocalarımızın bilgi, feraset ve özveriyle yaptığı çalışmalar kuşkusuz büyük rol oynamaktadır.

Nitekim bu güzide kurum, Milli Mücadele’den 15 Temmuz ihanetine kadar en zor zamanlarda milletimizin yanında olmuş, ilâhî hakikatten aldığı sarsılmaz ruhla daima toplumumuza öncülük ve rehberlik etmiştir. Bugün milletimizin ve devletimizin desteğiyle birçok imkâna sahip bulunmaktayız. Ama sorumluluğumuzun da bir o kadar büyük olduğunu, aklımızdan çıkarmamalıyız.

Bu güzide kurum, Milli Mücadele’den 15 Temmuz ihanetine kadar en zor zamanlarda milletimizin yanında olmuş, ilâhî hakikatten aldığı sarsılmaz ruhla daima toplumumuza öncülük ve rehberlik etmiştir.

Gayemiz; vazifesini müdrik, hayra çağıran bir topluluk olmaktır.

Yeryüzünün imar ve ıslahı için çalışan bütün peygamberler, insanları tevhit inancına davet etmişlerdir. Tevhit inancının gönüllere ve zihinlere yerleşmesinin en önemli sonucu ise bu imanın insan hayatında ahlâka; devlet hayatında ise adâlete dönüşmesidir.

Bugün yeryüzü, tarihinin en zor dönemlerinden birini yaşamaktadır. İnsanlığın savaşlar, yoksulluk ve tabiatın dengesinin bozulması gibi devasa sorunları; ümmet olarak Müslümanların ise fitne, tefrika ve atalet gibi ciddi sıkıntıları bulunmaktadır. Dünya insanının büyük bir kısmı, kendini huzur ve güven içinde görmemekte, maalesef geleceğe umutla bakamamaktadır.

Din gönüllüleri olarak sizler milletin, ümmetin ve insanlığın umudusunuz.

Sizler inanan ve hayra çağıran bir topluluksunuz.

İster bireysel, ister bölgesel, ister küresel olsun yaşanan bütün sorunları ancak İslâm’ın bilgi ve hikmete dayalı rehberliği ile çözebiliriz. Bunu topluma ve dünyaya taşıyacak olan da bizleriz.

Zira müminlerden başka kim yeryüzünü daha iyi hale getirebilir?

Din gönüllüleri olarak sizler milletin, ümmetin ve insanlığın umudusunuz.

Sizler inanan ve hayra çağıran bir topluluksunuz.

Nitekim Rabbimiz;

“Siz, insanların iyiliği için ortaya çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz; iyiliği emreder, kötülükten meneder ve Allah’a iman edersiniz.” (Âl-i İmrân 3/110) buyurmaktadır.

“İçinizden hayra çağıran, iyiliği emreden, kötülükten sakındıran bir topluluk bulunsun.” (Âl-i İmrân 3/104) buyurmaktadır. Zira anlattığınız Allah’ın Kitabı, Resûlullah Efendimizin (s.a.s.) sünnetidir. Görev yaptığınız mihrap, minber ve kürsü ise Peygamber mirasıdır.

En büyük imkânımız, sahip olduğumuz sahih dinî bilgidir.

Hepimiz Alâk Suresinin “Oku!” emrini yerine getiriyoruz. Zümer Sûresi 9. ayetinin, “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” hükmünü okuyor, okutuyoruz. İnsanları doğruyu öğrenmeye, sağlam bilginin peşine düşmeye, vahyin aydınlığıyla buluşmaya, iyiliği yaşamaya ve yaşatmaya davet ediyoruz.

Bugün dünya, bilgi ile kurduğu yanlış ilişkinin sonuçlarıyla acı bir şekilde yüzleşiyor. Zira Batı, bilgiyi önemsedi ama ahlâkı öteleyerek bilgiyi insanlığın felaketine kullandı. İslâm dünyası ise bilgiyi ihmal etmenin bedelini ödüyor. Müslümanlar olarak maalesef ilmin, bilginin, hikmetin önemini idrak edememenin sancısını yaşıyoruz. O halde, öncelikle Kur’an’ı ve sünneti okumak, anlamak ve özümsemek zorundayız. Temel kaynaklarımızı tanımak, ilim mirasımıza sahip çıkmak, dünden aldığımız ilham ve idrakle yarını inşa etmek zorundayız.

Kalplere etki edecek, akılları doğruya yöneltecek, ruhlara sükûnet aşılayacak Kur’an-ı Kerim ve sünnet-i seniyyeden daha güçlü ve etkili söz olabilir mi?

“Allah’a çağıran, salih amel işleyen ve ‘Kuşkusuz ben Müslümanlardanım’ diyenden daha güzel sözlü kim olabilir?” (Fussilet, 41/33)

Elbette sözümüzün özünü, Kur’an ve sahih hadislerden oluşan sağlam bir zemin oluşturacaktır. Bunun yanında aktüel bilgiyi de ihmal edemeyiz. Sosyal bilimler, edebiyat, tarih, toplum ve bilim okumaları bir din görevlisine çok farklı kazanımlar sağlayacaktır.

Bu bağlamda iki alanda bilgi sahibi olmaya mecburuz:

• Özellikle hizmet ettiğimiz bölgeyi, şehri, mahalleyi ve muhatap kitlemizi bütün özellikleriyle tanımak ve ona göre din hizmetimizi planlamak durumundayız.

• Yaşadığımız dünyanın, ümmetin ve coğrafyamızın sorunları konusunda doğru bilgi sahibi olmak, çözüm yollarına dair gerçekçi ve kullanılabilir bilgi üretmek, o bilgiyle de sorunların çözümüne katkı sağlayıp hayata rehberlik etmek durumundayız.

Hayatın akışını yakalayamayan, sahte gündemlerden kurtularak gerçek sorunlarla yüzleşemeyen bir din görevlisi başarılı olabilir mi? Sahip olduğu dinî bilgiyi bugünün ferdî ve toplumsal problemleriyle birlikte düşünerek çözümler üretemeyen bir din görevlisi, insanımızın hayatına dokunabilir mi?

Sizler, dinî hayatın her alanında yaşanabilir kılmak için gayret gösterirken, seçici ve doğru okumalar yapmalısınız. Başkanlığımızın yayınlarını, açıklamalarını, raporlarını, Din İşleri Yüksek Kurulumuzun mütalaalarını takip etmelisiniz. İlimle mutlaka ünsiyet kurmalısınız. Bu bağlamda üniversiteden ve lisansüstü çalışmalardan destek almalı, müftümüzle yahut kendi aranızda ilim halkaları, ders müzakereleri oluşturmalısınız. Öte yandan, “Her şeyin bir manisi varken, ilmin birçok manisi vardır.” sözünü unutmamalı; dolayısıyla bu konuda rehavete kapılmamalısınız. Unutmayalım ki, Diyanet İşleri Başkanlığı camiası olarak bizler,

• Sahih dinî bilgiden aldığı referansla yeryüzünün imarına talip,

• İlim ve hikmeti, düşünce ve sanatı harmanlayan bir donanıma sahip,

• Toplum nezdindeki itibarının, nüfuzunun, değerinin ve sorumluluğunun farkında olan bir aileyiz.

İrşat, varlık ve kulluk gayemizdir.

“Oku!” emriyle başlayan ilk vahyin ardından, “Ey örtüsüne bürünen! Kalk ve uyar!” emri gelmiştir. Başta peygamberler olmak üzere, inanan her insan sadece okumakla değil, aynı zamanda okuduğunu çevresine anlatmakla, bilgisinin gereği olan uyarma vazifesini yerine getirmekle mükelleftir. Müslüman için tembellik, gevşeklik, umarsızlık, duyarsızlık söz konusu olamaz. Müslüman, her türlü sıkıntıya ve zorluğa rağmen yılmadan, yorulmadan hakikat yolunda çalışan, insanlığı iyilik için uyarandır.

Bu meyanda, peygamberler en ulvi görevle seçilen kimselerdir.

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا

“Ey Peygamber! Biz seni hakikaten bir şahit, bir müjdeleyici ve bir uyarıcı olarak gönderdik.” (Ahzâb, 33/45) beyanı, bu ulvi vazifenin boyutlarını açıkça ortaya koymaktadır.

Biliyoruz ki “Âlimler, peygamberlerin varisleridir.” Dolayısıyla, yaşadığı çağın şahidi olmak, müjdeleyen bir metot ve ikna edici bir ikaz ile insanlığa rehberlik etmek bizim sorumluluğumuzdur. Bizim hayat gayemiz kulluk, en temel vazifemiz ise irşattır.

İrşadın vazgeçilmez unsurları; halis niyet ve samimiyettir.

Yaptıklarımızın Allah katında karşılığı, ihlâs ve samimiyetimize göre belirlenecektir. Peygamber Efendimizin ifadesiyle, “Allah, ancak ihlâsla ve kendi rızası gözetilerek yapılan amelleri kabul eder.” (Nesâî, Cihad, 24) Samimiyet için mesleğimizi sevmek oldukça önemlidir. Samimiyet için, başkalarının iyiliğini kendi menfaatine tercih etmek ve bundan huzur duymak gerekir. Zira insanlığın iyiliği için çalışanlar, dünyanın en huzurlu insanlarıdır.

Katıksız bir samimiyeti kuşanmak, sadece Hak Teâlâ’nın hoşnutluğu için çalışmak, bizlere bitip tükenmeyen bir sermaye verecek ve bereketin kapılarını aralayacaktır. Din hizmeti yolunda bizim refik olmak istediklerimiz, Fatiha’da sürekli niyaz ettiğimiz “kendilerine nimet verilenler”, ve Nisa 69. ayette tanıtılan “nebiler, sıddîklar, şehitler ve salih kimseler” dir. Bunlar aynı ortak özellikte buluşur: Hak dinin ve insanlık değerlerinin ayakta kalması uğruna kendilerini feda etmek.

O halde, din hizmetini ifa ederken her türlü dünyevi beklentiyi, makam-mevki, şan- şöhret ve maddi kazanç umudunu bir kenara bırakarak halis niyetlerle yola çıkmalıyız. Sadece Allah rızasını umarak hizmet ettiğimizde imkânlar önümüze açılacak, hakikat yolculuğumuzda Cenâb-ı Hakk’ın inayeti bizimle olacaktır. Buna mukabil riya, hırs ve gösteriş gibi illetli tavırlar ise -Allah korusun- bizleri felakete sürükleyecektir.

En etkili irşat, söz ve davranışlarıyla örnek olmaktır.

Bizler, nebevî bir görevi ifa etmek gibi eşsiz bir nimete sahibiz. Sözün en doğrusunu ve güzelini söylemekle, ahlâkın en güzelini yaşamakla mükellefiz. İnsanoğlunun dinlemekten ziyade izlemekle öğrendiği, bilhassa çocukların ve gençlerin gördüklerini model alarak büyüdükleri düşünüldüğünde, davranışlarımızın önemi ortaya çıkıyor. Kur’an’da kendisine itaat ve ittiba ile emrolunduğumuz Resûl-i Ekrem’in (s.a.s) “üsve-i hasene” olarak takdim edilmesi de örnekliğin önemine işaret buyuruyor. Her hal ve şartta erdemli, merhametli, adâletli, şefkatli ve insaniyetli davranmak, bizim en etkili tebliğ/irşad vasıtamız olacaktır. Ama yapmadıklarımızı söylediğimizde, sözün tesiri kaybolacak, yaşanmayan bilginin etkin gücü olmayacaktır.

İrşat ve tebliğde niyet ve samimiyetimiz kadar, yöntemimiz de önemlidir.

İnsanı hakikatle buluşturan ve hem dünyasının hem de ahiretinin mamur olması için rehberlik eden bir tebliğ, öncelikle sahih bilgiye dayanmalıdır. Tebliğde vazgeçilmez olan, sahih bilginin “muhataba göre” sunulması yani insanlara seviyelerine ve ihtiyaçlarına göre konuşulmasıdır. Bizler tebliğ ve irşat vazifemizi hakkıyla yerine getirirken, neyi, kime, nasıl söylememiz gerektiğini çok iyi tespit etmeliyiz. “Müjdeleyin, nefret ettirmeyin! Kolaylaştırın, zorlaştırmayın!” (Buhârî, İlim, 11) buyuran Peygamberimizin (s.a.s.)tebliğ metotlarını özümsemeli ve uygulamalıyız.

İlgi, sevgi, şefkat, anlayış, sabır ve nezaketle din-i mübin-i İslâm’ı insanlara anlatmalıyız. Ayrım yapmadan herkese dinimizin evrensel mesajlarını iletmeye gayret etmeli, Allah’ın yoluna ve kurtuluşa çağırırken merhametten ödün vermemeliyiz. Bu doğrultuda, Rabbimizin Hz. Peygamber’e (s.a.s) “Eğer kaba ve katı kalpli olsaydın etrafından dağılıp giderlerdi.” (Âl-i İmrân, 3/159) buyurduğunu hatırlamalıyız.

Rabbimiz, tebliğ ve irşadda sert ve kaba sözü değil, hikmetli ve etkili sözü emretmektedir.

اُدْعُ اِلٰى سَب۪يلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّت۪ي هِيَ اَحْسَنُۜ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَد۪ينَ

“ (Ey Muhammed!) Rabbinin yoluna, hikmetle, güzel öğütle çağır ve onlarla en güzel şekilde mücadele et. Şüphesiz senin Rabbin kendi yolundan sapanları en iyi bilendir. O, doğru yolda olanları da en iyi bilendir” (Nahl, 16/125)

Toplumla sürekli ve olumlu bir iletişim içinde olmalıyız.

Diyanet İşleri Başkanlığımızın fedakâr din gönüllüleri şu üç üstün niteliğe sahip olmalıdır:

• Bizler kolektif bir şuurla ve engin bir yürekle hizmet etmeli, ortak bir ideale yürümeli, toplumumuza din hizmeti sunarken sağlıklı bir iletişimi ve gönül dilini ihmal etmemeliyiz.

• Ümmeti kucaklayan, birleştiren, bütünleyen ve huzura davet eden bir üslûpla çalışmalı, bize ihtiyaç duyulduğu an, daima insanımızın yanında olmalıyız.

• Ehliyet ve liyakatten, sadakat ve güvenden zerre miktar taviz vermemeli, toplumumuzun bütün katmanlarıyla olumlu ve yapıcı bir ilişki içinde olmalıyız.

Din görevlilerimiz; gençler, yaşlılar, çocuklar, engelliler, camiye gelen ya da gelmeyen bütün halkımızla sade ve samimi bir diyalog kurmalıdır. Bizler aynı zamanda, İslâm’ı tebliğ ve irşad noktasında toplumun öğretmenleriyiz. Bütün mesai arkadaşlarımızla ve idari alanda çalışanlarımızla ilişkimiz; kardeşlik, paylaşma ve muhabbet temelli olmalıdır. Zira kendi arasında ülfeti, muhabbeti, güveni ve paylaşmayı ikame edemeyenler, bu değerleri topluma taşıyamazlar.

Tarihin hafızası olan topraklarda yaşıyoruz.

Vatanımızın her köşesinde bir peygamberin kokusu, bir sahabinin ayak izleri, bir Allah dostunun hikmeti, hak ve hakikat peşinden koşan nice örnek insanın hikâyesi var. Tarihimizin ve kültürümüzün hazineleri bu topraklarda geleceğe taşınıyor.

İnsanlığın vicdanı, huzuru, umudu olmuş medeniyetlere ev sahipliği yapan bir coğrafyada yaşıyoruz. Bu coğrafyanın tarihinin, hafızasının, medeniyetinin, hikâyesinin, sanatının, şiirinin, ilminin özünde ve mayasında İslâm bulunmaktadır. Yani İslâm’ı dışarıda tuttuğumuzda bu coğrafyada hikmet, merhamet, birlik, kardeşlik, estetik adına elimizde hiçbir şey kalmayacaktır.

Bizim en büyük gücümüz, imana dayalı kardeşliğimizdir. Irk, mezhep, meşrep farklılıkları başta olmak üzere, hiçbir şeyin kardeşlik hukuku ve muhabbetini zedelemesine fırsat vermemeliyiz. Bugün dünyanın, sadece hakikat adına, hiçbir karşılık beklemeden insanlığın yolunu aydınlatan âlimlere her zamankinden daha çok ihtiyacı vardır. Taassuptan ve sebep olabileceği her türlü fitneden uzak duran, tefrikaya izin vermeyen, müminleri tevhid ve vahdet şuuruyla buluşturan âlimler bizler olmalıyız. İmametimiz, vaazımız, hutbemiz, ezanımız, dersimiz, sohbetimiz daima iman kardeşliğine katkı sunmalıdır. Diğer müminlerin hakikat yolculuğunu aşağılayan, onları din ve iman dairesinin dışına atan, ötekileştiren, kıbleye dönen yürekleri ya da secdeye inen alınları küfür ile itham eden sapkın görüşlere asla izin vermemeliyiz.

Bizim medeniyetimizin iki büyük ölçüsü vardır: Birincisi, insanlığı karanlıktan aydınlığa çıkaran Kur’an-ı Kerim’dir. İkincisi, kutlu peygamberin üstün örnekliği olan Sünnet-i Seniyyedir. Hepimize düşen, bu iki ölçüyü kuşanmak ve bu topraklardan yedi kıtaya yeniden ilim, hikmet, adalet, sevgi ve barış taşımaktır. Bizler bu coğrafyanın maneviyat önderleri olarak yüzyıllar boyunca topraklarımızda oluşan ve dinî hayatımızı ayakta tutan Anadolu irfanına sahip çıkalım. Belli bir mezhebi, meşrebi ya da ideolojiyi yücelterek diğer müminlere düşünce ve fikir hakkı tanımayan, hele hele fikirlerini şiddet yoluyla başkalarına benimsetmeye çalışan mihraklara karşı uyanık olalım. Farklılıkları üzerinden Müslümanları birbirine düşürüp parçalamaya çalışan şer odaklarına fırsat vermeyelim.

Taassuptan ve sebep olabileceği her türlü fitneden uzak duran, tefrikaya izin vermeyen, müminleri tevhid ve vahdet şuuruyla buluşturan âlimler bizler olmalıyız. İmametimiz, vaazımız, hutbemiz, ezanımız, dersimiz, sohbetimiz daima iman kardeşliğine katkı sunmalıdır.

Din istismarı bir güvenlik meselesi haline gelmiştir.

Üzülerek ifade edelim ki bugün önemli sorunlarımızdan birisi -belki de en önemlisi- İslâm’ın birçok açıdan değişik isim, görüntü, tutum, davranış ve söylemlerle istismar edilmesidir.

Nitekim FETÖ tarafından İslâm’ın hakikatlerinin nasıl tahrif edilerek istismar edildiğini ve ihanete alet edildiğini 15 Temmuz’da gördük. Başta DEAŞ gibi yapılar olmak üzere terör örgütlerinin İslâm’ın ilkelerini ve kavramlarını nasıl istismar ettiklerini müşahede ediyoruz.

Bu meyanda, İslâm’ın temel kaynaklarına ve akla aykırı birtakım asılsız bilgilerle vatandaşlarımızın dinî duygularının yanlış yönlendirilmesi; dinin ticari amaçlar için kullanılıp çıkar ve menfaate alet edilmesi istismardır. Milli birlik ve beraberliğimizi zedeleyen, barış ve huzurumuzu bozan, ayrıştırıcı ve tefrikaya sebep olan anlayışların dinî kavramlarla ve görüntülerle servis edilmesi istismardır.

Toplumda ve dünyada din adına ihanet edenler, sömürenler, nefret ve şiddet yayanlar, aslında bırakılan bir boşluktan faydalanmaktadır. Biz hakkıyla çalıştığımızda, boşlukları doldurduğumuzda elbette dini istismar eden yapılar zemin bulamayacaktır.

Din istismarı eden gruplara yönelimin önlenmesi ancak sağlam ve yeterli dinî bilginin toplumda yayılmasıyla mümkündür. Bizler din görevlileri olarak, Kur’an-ı Kerim’in ve sünnetin izinde, ümmet-i Muhammed’in üzerinde ittifak etmediği yorumların karşısında, nevzuhur akımlardan uzak, dengeli ve bilgili bir nesil yetiştirmek için durmaksızın çalışmalıyız. Unutmayalım ki, her türlü istismarın önüne geçmenin yegâne yolu, İslâm’ın hakikatlerini ortaya koymak, insanların manevi ihtiyaçlarını sağlıklı yollardan karşılamaktır. Çünkü hakikati ortaya konulmayan her değer, istismara açıktır.

Bizler hep beraber insanlarımızın iyi niyet ve temiz duygularını istismar eden, onların üzerinden güç devşirmeye kalkışan, kötü emellerine ulaşabilmek adına ayet ve hadisleri, İslâm’ın hüküm ve değerlerini kullanmaktan kaçınmayan kişi ve gruplara karşı halkımızı uyarmaya devam edeceğiz. Tolerans göstermeden, hedef saptırmadan, bilgi kirliliğine yol açmadan, titiz ve fedakâr adımlar atarak devletin bekası ve geleceği için, toplumun huzur ve selameti için din istismarıyla mücadele edeceğiz.

İslâm coğrafyasının sorunları kalıcı çözümler beklemektedir.

Bölgemizde ve İslâm coğrafyasında yaşananlara baktığımızda müşahede ettiğimiz etnik kavgalar, mezhepsel gerginlikler, terör, taşeron örgütler, zorba iktidarlar ve bu sarmalın içinde yorgun düşmüş, çaresiz, yoksul, acı dolu insanlar, dünyamızın, tarihinin en zor dönemlerinden birini yaşamakta olduğunu göstermektedir.

Bireysel ve kitlesel anlamda yaşanan bütün sorunları ancak İslâm’ın bilgi ve hikmete dayalı üstün ahlâkı ve engin bakışıyla çözebiliriz. Gerçekçi ve kalıcı çözüm, farklılıkların bir arada yaşamasının en güzel örneklerini barındıran bu coğrafyayı kendi değerleri ile buluşturmaktır. Bunu yapacak olan da milletin, ümmetin ve insanlığın umudu olan bizleriz.

Bizler hiçbir etnik, dinî, mezhebî ve meşrebî farklılığı ve alt kimlikleri öne çıkarmadan, ülkemizde, bölgemizde ve bütün dünyada barış ve esenliğin hâkim olması adına çalışmalıyız. İşgaller, savaşlar ve terör örgütleriyle İslâm coğrafyasını kan ve gözyaşı diyarına dönüştüren şebekelerle hep beraber mücadele etmek mecburiyetindeyiz. Kendilerine Kur’an-ı Kerim’den meşruiyet zemini arayan ayrılıkçı ideolojilerin hile ve desiselerine karşı hepimiz teyakkuza geçmeliyiz.

Bu coğrafya için asıl ve gerçek sorun, üstünlük saplantısıyla kendinden başkasını insan kabul etmeyen sapkın düşüncelerdir. Bu bölgedeki asıl sorun, demokrasi getirmek bahanesiyle milyonlarca insanı katleden, tabiatı, tarihi, medeniyetleri tarumar eden sömürgeci güçlerdir. Gerçek faili bilmediğimiz sürece sorunu çözmek mümkün değildir.

Adı ve maskesi ne olursa olsun, bu coğrafyada yaşanan fitne ve kavganın yine bizi vurduğunu anlamak zorundayız. Bölgemiz insanını çocuklarının savaş kusan, zalim ve katil güçlerin ve bazıları din görünümlü olan terör örgütlerinin eline geçerek heba olmasını engellemek zorundayız. Bu coğrafyanın insanının, taşeron yapıların ve vekâlet savaşlarının kurbanı olmasının önüne geçmek zorundayız. Hukuk, huzur, adâlet, insan onuru ve merhamet adına bütün insanlığın vicdanı olmak zorundayız. Bu hususta gösterdiğiniz gayret ve özveriden dolayı hepinize teşekkür ediyorum.

Kıymetli din gönüllüsü kardeşim!

Mukaddes bir vazife olarak din görevliliği, ideal ve heyecan olmadan yapılamaz.

Bu manada, yüce dinimiz İslâm’a ve milletimize hizmet etme bahtiyarlığından daha heyecan verici ne olabilir? Bu itibarla, heyecanımızı canlı tutalım, kendimize ve üstlendiğimiz ulvi göreve değer verelim!

Hiç şüpheniz olmasın ki, kurum olarak sorunlarınızı önemsiyoruz. Bizim görevimiz, sizin sıkıntılarınıza çözüm bularak daha iyi hizmet etmenizi sağlamaktır. Bizler kardeşler topluluğuyuz. Dolayısıyla, dertlerimizi ve sevincimizi paylaşacağız.

Bizler, Diyanet İşleri Başkanlığı mensupları olarak, dün olduğu gibi bugün de camilerimizi, minberlerimizi, mihraplarımızı, kurslarımızı sadece ilahi hakikate ve dinin sarsılmaz ilkelerine açacağız. Hayatın meşakkatli zamanlarında milletimizin maneviyatını yükseltmek, azmini ve moralini artırmak, dinin temel kaynaklarından beslenen etkili çözümler üretmek gibi asli bir görevi gururla taşıyacağız. Gençlerimize ve geleceğimize emek verecek, ailelerimizi korumaya ve güçlendirmeye büyük ihtimam göstereceğiz. Her türlü siyasetin dışında kalarak, toplumsal varlığımızı, birliğimizi ve dirliğimizi bütün menfaatlerin üstünde tutarak çalışmaya devam edeceğiz. Elbette İslâm ve insanlık yolunda çalışmanın ve iyilik gayesi ile hizmet etmenin aşılmayı bekleyen zorlukları da olacaktır. Nitekim peygamberler, tebliğ ve irşat yolunda sayısız sıkıntılarla karşılaşmışlardır. Bize düşen ise sabırla, azimle, inançla çalışmalarımıza devam etmektir.

Bu vesileyle, deruhte ettiğimiz vazifenin gereğini hakkıyla yerine getirmeyi bize müyesser kılmasını Cenâb-ı Hak’tan niyaz ediyor, hepinize görevlerinizde başarılar diliyor, sevgi ve muhabbetlerimi sunuyorum. Yüce Rabbimiz hademe-i hayrâtı hiçbir zaman mahcup ve mahrum etmesin, her konuda yâr ve yardımcımız olsun.